Welke dag is de christelijke sabbat?

Maakt het enig verschil uit WELKE dag we gedenken — en of we hem al dan niet houden?
Heeft de Bijbel de ZONDAG als de DAG DES HEREN ingesteld? Werd de Sabbat alleen voor Joden gegeven? Is hij bindend voor de Joden, terwijl christenen verplicht zijn de ZONDAG als de DAG DES HEREN te houden?

Hoofdstuk 1
... Maar maakt het wel enig verschil uit?

ONTEGENZEGLIJK de meeste belijdende christenen aanvaarden de ZONDAG als de nieuwtestamentische Dag des Heren. Islamieten houden de vrijdag. Sommige godsdiensten nemen geen enkele dag in acht.

Maar er zijn er ook die volhouden dat de Sabbat van de zevende dag nog steeds van kracht is. Het niet naleven ervan, zo beweren ze, is ZONDE — en de straf is de eeuwige DOOD!

Dat is een vrij ernstige bewering!

Weinigen nemen het ernstig op — maar hiermee is men er niet van af en evenmin weerlegt het de bewering. Heeft U de zaak wel eens ernstig onderzocht?

Als iemand mij zegt dat mijn huis in brand staat, ga ik hem niet uitlachen en weigeren het ernstig op te nemen. Ik ga me er meteen van overtuigen! Als hij ongelijk heeft WEET ik tenminste dat mijn huis veilig is. Jaren geleden al heb ik geleerd dat het heel gevaarlijk kan zijn iets achteloos te VERONDERSTELLEN of zonder meer aan te nemen. Het is veel wijzer en veiliger al de feiten erbij te halen en dán te beslissen.

En iemands eeuwig LEVEN is veel kostbaarder dan zijn huis.

Weinigen geven er zich vandaag rekenschap van, maar het is een feit dat gedurende de eerste drie eeuwen van de christelijke jaartelling de Sabbat-zondag controverse in hoge mate gewoed heeft. Geweld en bloedvergieten stegen ten top. Miljoenen werden over dit vraagstuk gefolterd en ter dood gebracht.

WIE HEEFT ER GELIJK?

En maakt het, per slot van rekening, wel enig verschil uit?

Veranderende tijden

Jaren geleden kwam ik voor dit probleem te staan. Mijn vrouw zei dat zij in de Bijbel ontdekt had dat christenen verplicht zijn de Sabbat te houden — van zonsondergang vrijdagavond tot zonsondergang zaterdagavond. Ik was gechoqueerd, woedend! Dit leek me je reinste fanatisme. Ik had argumenten in overvloed!

"Je kunt me niet wijsmaken dat ál deze kerken verkeerd zouden kunnen zijn!" riep ik in zelfverzekerde verontwaardiging uit.

Dit daagde me uit, de kwestie te onderzoeken — AL DE FEITEN TE VERZAMELEN! Ik werd ertoe geprikkeld me serieus in deze zaak te verdiepen. Ik kon het probleem niet negeren. Ik zat ermee opgescheept! Het was mijn huis binnengedrongen!

Zodra deze kwestie ter sprake komt, doemen er meteen talrijke andere vragen op.

Moeten we onze godsdienst niet aan de veranderende tijden aanpassen? Werd de Bijbel per slot van rekening niet meer dan 1900 jaar geleden geschreven? We leven nú toch in een andere wereld! Dat is één argument. Maar hébben wij wel het recht onze godsdienst te beredeneren? Zullen wíj, in het laatste oordeel, over ons eigen lot beslissen? Misschien kunnen we toch beter de WAARHEID te weten komen!

Sommigen zullen vragen: "Hoe kan deze wereld, zoals zij nu georganiseerd is, de zevende dag, de Sabbat, houden? De wereld is op de ZONDAG afgestemd."

Of: "Veronderstel dat u op een passagiersschip reist. Zou u kunnen verwachten dat men de machines zou stilleggen en men vrijdags bij zonsondergang niet meer zou doorvaren?"

"En wat zou er gebeuren met de openbare nutsbedrijven in de grote steden? Elektriciteit, water, gas. Moeten de politiebureaus maar sluiten en de misdadigers een dagje vrijaf geven?"

"Veronderstel eens dat het land zich in staat van oorlog bevindt. Moeten onze strijdkrachten dan vrijdags bij zonsondergang ophouden te vechten? De vijand zou er wel eens anders over kunnen denken!"

"Maar is er geen tijd verloren geraakt? Hoe kunnen we weten of de zaterdag van vandaag nog dezelfde dag van de week is als bij de schepping — of ten tijde van Mozes? Is de wekelijkse cyclus sinds de schepping nooit in de war geraakt?" Ook op deze vraag zullen we in dit boekje, aan de hand van bewijzen, een antwoord geven.

"Maar," zou u als besluit kunnen zeggen, "welk verschil zou het ten enenmale uitmaken WELKE dag we houden, en of we hem AL DAN NIET houden?"

Deze en andere vragen dienen beantwoord te worden! En zullen dat ook in dit boekje.

In de eerste plaats: hoe kunnen we, in een wereld van gevestigd, georganiseerd christendom dat de zondag houdt, en waarin misschien de meeste mensen geen enkele dag werkelijk heiligen, dit AAN DE WEET KOMEN?

Is er wel een ALLERHOOGST GEZAG, dat de macht van leven en dood over onze eeuwigheid uitoefent — de MACHT om het juiste antwoord af te kondigen en ook UIT TE VOEREN?

Op grond van WELK GEZAG houden christenen de zondag, islamieten de vrijdag, sabbatariërs de zaterdag, en anderen helemaal geen dag?

Bestaat er wel enig gezag dat bepaalt of we de vrijdag, de zondag of de zaterdag dienen te houden? Eén ding is duidelijk: niet iedereen blijkt hetzelfde gezag te erkennen.

Indien er GEEN GOD is!

Laat ik hier, op dit punt, ronduit zeggen dat, als er géén God is ? als ik GOD buiten beschouwing zou laten — ik inderdaad niet zou kunnen inzien hoe het mogelijkerwijs enig verschil zou kúnnen uitmaken!

Ik kan me op geen enkele wijze indenken hoe iemand met zijn eigen verstand, zonder enig Allerhoogst GEZAG, zou kunnen beredeneren WAAROM het enig verschil zou kúnnen uitmaken welke dag we vieren — en óf we hem al dan niet vieren.

Maar de Almachtige Schepper-GOD bestaat! Zijn bestaan kan gemakkelijk bewezen worden. God komt er wel DEGELIJK aan te pas, of men dit feit nu erkent of niet! Die Almachtige God heeft ten aanzien van juist dít vraagstuk, onverbiddelijke en onzichtbare WETTEN in het leven geroepen. Die God en die wetten BESTAAN ? zij LEVEN — zij zijn IN WERKING! En hun bestaan en werking hangen niet van een mens — of van de hele mensheid af — die zich al dan niet van hun bestaan rekenschap geeft.

De Almachtige GOD heeft de sleutels van leven en dood in zijn bezit! Door Hem wordt over uw lot beslist! Voor alle EEUWIGHEID! En dat is de reden waarom het zoveel verschil uitmaakt — voor uw welzijn nu en voor uw eeuwigheid!

Allereerst dienen we dus, eens voor altijd, uit te maken WIE of WAT deze OPPERSTE AUTORITEIT is, voor Wie wij in het oordeel zullen staan. Verklaart deze autoriteit WAAROM het verschil uitmaakt — en wat de gevolgen van ongehoorzaamheid of onachtzaamheid zijn?

Wist u dat er een godsdienstige groepering is, die er aanspraak op maakt, de enige, onfeilbare autoriteit te zijn? Zij beweert dat de Bijbel "geen toereikende leidraad voor de hemel is". Zij beweert bij monde van haar eigen kerkelijke leiders dat zij, op haar eigen onfeilbare gezag, de Sabbat door de zondag vervangen heeft.

Deze godsdienstige groepering voert het feit dat alle mensen die de zondag onderhouden — wat de westerse wereld in haar geheel inhoudt — zich aan haar uitspraak op het gebied der zondagsheiliging onderworpen hebben als BEWIJS van haar absolute autoriteit aan.

Verscheidene jaren geleden verklaarde de thans overleden kerkelijke autoriteit, James Gibbon, op pagina 111 van zijn boek Faith of our Fathers dat u de hele Bijbel van Genesis tot Openbaring kunt doorzoeken zonder ook maar één regel of vers te vinden waarin de zondagsviering gewettigd wordt — dat de Bijbel de heiliging van de zevendedagssabbat oplegt — en dat de enige autoriteit voor zondagsheiliging op uitspraken van mensen rust.

Men beweert dat de successie van menselijke kerkelijke leiders de autoriteit van Jezus Christus vervangen heeft. Dit zal vele godsdienstige mensen wel verwonderen.

Men beweert dat Christus de LEIDING van de Kerk aan Petrus en zijn opvolgers heeft overgedragen. Of met andere woorden gezegd, dat Christus als het ware "van het toneel is verdwenen" — en dat mensen in de plaats van Christus als het HOOFD van de Kerk regeren.

Maar veel kerkgangers aanvaarden dit idee van onfeilbaarheid niet.

WAT is dan de WAARHEID?

Heeft u zich wel eens de moeite getroost, wérkelijk te BEWIJZEN of GOD bestaat? Kunt u werkelijk AANTONEN, aan de hand van onweerlegbare, positieve BEWIJZEN, dat God de Schepper is — dat Hij HEERST als OPPERSTE EN ONFEILBARE AUTORITEIT over heel zijn schepping — over het hele universum?

Ja, dat kunt u ? tenzij u onwillig bent WAARHEID aan te nemen! Wij bieden u dit bewijs aan in onze kosteloze brochure Bestaat GOD?

Kunt u ook BEWIJZEN dat DE BIJBEL het ware gezaghebbende WOORD VAN GOD is — zijn geïnspireerde Boodschap en het handboek voor de mensheid — de ENIGE ONFEILBARE AUTORITEIT aan de hand waarvan het mensdom GEOORDEELD zal worden?

Ja, dat kunt u ook bewijzen, tenzij u weigert WAARHEID aan te nemen! Ook dit bewijs bieden wij u aan in ons gratis boekje De Bijbel bewezen.

Jezus Christus is de STICHTER van de ware nieuwtestamentische Kerk van God.

WANNEER heeft Christus de Kerk opgericht?

Maar wanneer stichtte — begon — Christus eigenlijk precies Gods Kerk: terwijl Hij nog een sterfelijk mens was of na zijn opstanding en hemelvaart?

Gedurende zijn sterfelijk menselijk bestaan onderwees Hij zijn discipelen slechts ZIJN BOODSCHAP — zijn EVANGELIE. Maar GODS KERK werd gesticht — nam een aanvang — op Pinksteren in het jaar 31, NADAT Christus opgestaan, verheerlijkt en naar Gods troon in de hemel opgestegen was!

Wanneer is Christus nu geacht "van het toneel te zijn verdwenen", als Hoofd van de Kerk, om de leiding aan mensen over te dragen? Niet nadat de KERK opgericht was en bestond — maar voordat er een Kerk bestond om overgedragen te kunnen worden!

Waarom verwerpen kerkelijke leiders het Schriftgezag — en proberen niettemin hun autoriteit te VESTIgen op de autoriteit die zij verwerpen en loochenen ? door Mattheüs 16:18 aan te halen.

Jezus had zijn discipelen juist gevraagd wie zij geloofden dat Hij, de Zoon des MENSEN, werkelijk was. En Petrus had geantwoord dat Hij de Christus was — de geprofeteerde Messias — de Zoon van de levende God. Jezus antwoordde daarop dat geen mens hem dit onthuld had, maar dat het hem door zijn VADER in de hemel geopenbaard was.

En Jezus voegde er aan toe: "En ik zeg u, dat gij Petrus zijt" (het geïnspireerde Griekse woord, PETROS, betekent steentje of kiezelsteen), "en op deze petra" (d.i. het originele geïnspireerde Griekse woord dat een "grote rots" betekent) "zal Ik mijn gemeente bouwen" (Mattheüs 16:18).

Aangezien men beweert dat de ROTS waarop de Kerk gesticht werd naar Petrus verwijst — en niet naar Christus — dienen wij de werkelijke betekenis, zoals oorspronkelijk door Mattheüs aangegeven, na te gaan. Mattheüs schreef in het Grieks. In die tijd bestond er nog geen Nederlands. De Nederlandse versies van vandaag zijn vertalingen uit het oorspronkelijke Grieks.

Petrus werd ook Céfas (Grieks Kephas) genaamd. In Johannes 1:41-43 wordt verhaald hoe Andréas, de broer van Simon Petrus, Petrus vond en hem naar Jezus bracht. "Jezus zag hem aan en zeide: gij zijt Simon, de zoon van Johannes, gij zult heten Céfas, wat vertaald wordt met Petrus [d.i. een (kleine) steen]" (vers 43). De oorspronkelijke Griekse woorden Kephas en Petros betekenen alletwee "kleine steen", waarmee hier ongetwijfeld een MAN bedoeld wordt.

Maar waar Jezus zei: "en op deze PETRA zal ik mijn gemeente bouwen" (Mattheüs 16:18), betekent dit Griekse woord dat Mattheüs gebruikte, een grote, massieve ROTS.

"... en die rots was Christus"

Let eens op een paar andere plaatsen in de Bijbel, waar ditzelfde Griekse woord petra gebruikt wordt. In Mattheüs 7:24 sprak Jezus van de man die zijn huis op een ROTS bouwde. Het Griekse woord is petra. Kan iemand een huis zo stevig en grondvast op een kiezelsteen of een kleine steen bouwen, zodat het niet kan omwaaien? Natuurlijk niet! In het volgende vers zei Jezus dat het huis niet inviel, zelfs niet toen de regen in stromen neerviel, en de waterstromen kwamen en de winden in razernij het huis beukten, omdat het huis op een ROTS gegrondvest was. Het woord petra duidt dus op omvang, stevigheid, op sterkte! Het wordt ook als een rotsmassa gedefinieerd.

In Mattheüs 27:60 wordt vermeld dat het graf waarin Jezus na zijn kruisiging begraven werd, in de ROTS ? in de petra ? uitgehouwen was! Een rots die groot genoeg is er een familiegraf uit te houwen, is een GROTE ROTS en geen kleine steen. Ik heb die rots gezien. Ik ben in die graftombe geweest! Het is een REUSACHTIGE ROTS, geen kleine steen!

Het Griekse woord petra kan geen betrekking hebben op de menselijke Petrus, maar wel op de verheerlijkte CHRISTUS! Sprekende over de Israëlieten onder Mozes in de woestijn, schrijft Paulus: "... want zij dronken uit een geestelijke Rots [petra], welke met hen medeging, en die Rots was CHRISTUS" (1 Corinthiërs 10:4).

Dus, in klare taal, die petra was CHRISTUS — maar de kleinere steen, petros, of kephas, was Simon Petrus.

Dat regelt de kwestie, eens voor altijd!

CHRISTUS is het Hoofd der Kerk

Was Petrus het hoofd van de Kerk? WAT zei Petrus zelf? Sprekende over Christus en de Kerk, schreef hij het volgende: "Daarom staat er in een schriftwoord: Zie, Ik leg in Sion [de Kerk] een uitverkoren en kostbare hoeksteen, en wie op hem zijn geloof bouwt, zal niet beschaamd uitkomen. U dan, die gelooft, geld dit kostbare, maar voor de ongelovigen geldt: De steen, die de bouwlieden afgekeurd hadden, die is geworden tot een hoeksteen en een steen des aanstoots en een rots der ergernis, voor hen, die zich daaraan, in hun ongehoorzaamheid aan het woord, stoten, waartoe zij ook bestemd zijn" (1 Petrus 2:6-8).

In voornoemde passage spreekt Petrus TOT de Kerk. Hij haalde Jesaja 28:16 aan: "Daarom, zo zegt de Here HERE: Zie, Ik leg in Sion een steen ten grondslag, een beproefde steen, een kostbare hoeksteen van een VASTE GRONDSLAG"! Dit stelt CHRISTUS voor als de GRONDSLAG van de Kerk, waarop zij gebouwd is. Gods Kerk werd gebouwd op de ROTS (haar grondslag), CHRISTUS — niet op het kiezelsteentje, Petrus.

In de passage uit 1 Petrus 2 is het woord "steen" telkens de vertaling van het Griekse lithos ? NIET petros. Lithos betekent steen, molensteen, steen des aanstoots. Hetzelfde woord wordt gebruikt om de stenen aan te duiden waarmee de tempel gebouwd was — en eveneens de steen die voor de opening van Christus' graftombe gerold werd en die groter dan een man was. Er wordt echter geen steentje mee bedoeld. Het woord ROTS evenwel, in vers 7, is de vertaling van het Griekse petra dat massieve steen betekent. Deze stelt Christus voor — niet Petrus — als het HOOFD der Kerk.

De KERK wordt in Efeziërs 2:20 beschreven als "gebouwd op het fundament van de apostelen en profeten [met inbegrip van de oudtestamentische profeten], terwijl Christus Jezus zelf de hoeksteen is." Hier wordt duidelijk van Christus gezegd dat Hij het HOOFD is — de "Hoofd des hoeks" van de oudere vertalingen.

De WERKELIJKE GRONDSLAG van de Kerk is CHRISTUS. "Want een ander fundament, dan dat er ligt, namelijk Jezus Christus, kan niemand leggen" (1 Corinthiërs 3:11).

Velen leren dat Christus zich teruggetrokken heeft — dat Hij ver weggegaan zou zijn en de Kerk in de steek gelaten zou hebben — en de leiding ervan aan Petrus en zijn opvolgers overgedragen heeft. Maar Jezus zelf zei: "Ik zal u geenszins begeven, Ik zal u geenszins verlaten" (Hebreeën 13:5). In Openbaring 1:13, 18 is Hij het Levende Hoofd, geestelijk te midden der Kerk.

Wie is volgens Gods Woord het Levende Hoofd van de KERK: Petrus, een kerkelijke leider, of CHRISTUS? LEES HET! "CHRISTUS is het HOOFD VAN DE GEMEENTE!" (Efeziërs 5:23). Lees het ook in Efeziërs 4:15, 1:22, Colossenzen 1:18 en 2:19.

Jezus Christus is uit de doden opgestaan! Jezus Christus LEEFT VANDAAG! WAAROM wordt Christus dan óf als een hulpeloos kindje in de armen van zijn moeder, waarbij de moeder zelfs méér verheerlijkt wordt dan Christus zèlf — óf dood, hangend aan een kruis voorgesteld? JEZUS CHRISTUS LEEFT VANDAAG! Langer dan 1900 jaar is Hij het Levende HOOFD en de Hogepriester van de Ware Kerk geweest die HIJ gesticht heeft.

Christus is dé Autoriteit!

We hebben dus gezien dat de ware nieuwtestamentische Kerk van God door JEZUS CHRISTUS gesticht werd — niet door de apostel Petrus. Het was de verrezen, Levende Christus, NA zijn hemelvaart naar Gods troon, die daadwerkelijk de Kerk stichtte. Dit gebeurde op de Pinksterdag in het jaar 31. Op die dag zond Christus, zoals Hij beloofd had (Johannes 16:7), de heilige Geest om zijn discipelen te vervullen, en hen zodoende als het ware door een doop, een onderdompeling, opnam in DE KERK.

De Kerk van God is geen gebouw of kathedraal. Het woord "kerk" komt van het Griekse woord "ekklesia", wat een gemeente van mensen betekent. De Kerk van GOD bestaat uit MENSEN — de verwekte kinderen van GOD. Zij bestaat uitsluitend uit diegenen die door God verwekt werden door zijn HEILIGE GEEST ontvangen te hebben.

"... Door één Geest zijn wij allen tot één lichaam gedoopt ..." — het Lichaam van Christus, de Ware Kerk van God (1 Corinthiërs 12:13).

Het woord "dopen" betekent onderdompelen in — bevestigen in. Het ontvangen van Gods Geest verwekt in iemand GODDELIJK leven — laat hem deelnemen aan "de GODDELIJKE NATUUR" (2 Petrus 1:4). Zulken zijn de verwekte kinderen van God — en zij vormen DE KERK VAN GOD. Door een daadwerkelijke — onvergankelijke — geboorte zal door opstanding uit de doden of door een ogenblikkelijke verandering tot onsterfelijkheid bij de komst van Christus deze KERK van God het KONINKRIJK Gods worden!

Het was dus JEZUS CHRISTUS, die naar de hemel ging en op Pinksteren Gods heilige Geest zond, die de Kerk stichtte. Die zelfde verrezen Levende Jezus Christus is — voor meer dan 1900 jaar — het HOOFD van de Ware Kerk geweest!

Wij hebben dus de ENIGE onfeilbare AUTORITEIT gevonden om deze kwestie van de Sabbat eens voor altijd af te doen!

Dit HOOGSTE GEZAG is Jezus Christus, en zijn geschreven Woord, DE BIJBEL.

Maar dan nog — wat maakt het uit?

Maar zelfs als Jezus Christus het Levende Hoofd van de Ware Kerk is — zelfs als Hij het Hoogste Gezag is die deze kwestie kan afdoen, zou men nog steeds de vraag kunnen stellen: "Wat heeft dit met MIJ te maken? En zelfs als dit betrekking heeft op de kwestie van ZONDE, maakt het dan nog steeds wat uit?"

De meeste mensen vandaag laten God er buiten. Men vat zonde tegenwoordig licht op. En zoals ik reeds eerder zei, als GOD niet in het spel is, dan zou u inderdaad geen enkele reden kunnen hebben waarom het iets zou uitmaken welke dag van de week u houdt, en óf u al dan niet een dag houdt.

Maar GOD telt WEL mee!

Weliswaar lijkt God de meeste mensen onwezenlijk toe. Maar U bent een schepping van God! De Almachtige God heeft de mensheid met een bepaald OOGMERK op aarde geplaatst! Zijn wetten en besluiten bepalen uw geluk, welzijn en succes hier en nú — en uw lot voor alle eeuwigheid! Wanneer u op het laatste oordeel verschijnt zult U de Rechter niet zijn.

De Eeuwige GOD schiep het hele universum — Hij riep elke kracht, elke macht en alle energie in het leven en houdt hen in stand en bestuurt ze. Hij REGEERT over zijn Schepping. En de WETTEN die Hij in 't leven geroepen heeft bepalen uw voor- of tegenspoed. O ja, HIJ telt wel degelijk mee!

En heeft de kwestie van ZONDE er iets mee te maken? WIE beslist wat zonde is — en wat voor verschil maakt dát nu precies uit?

De meeste mensen weten niet wat zonde is. Sommigen zeggen dat dansen zonde is — anderen zeggen van niet. Sommigen zeggen dat roken zonde is — anderen zeggen van niet. Andere mensen — andere kerken — houden er andere IDEEËN op na.

Maar deze onwetendheid kan u duur te staan komen! Het eerste wat bij u vast moet komen te staan is het volgende: DE LEVENDE, ALMACHTIGE GOD STAAT ONS NIET TOE UIT TE MAKEN WAT ZONDE IS. HIJ BEPAALT WAT ZONDE IS, EN DWINGT ONS TE BESLISSEN OF WIJ AL DAN NIET ZULLEN ZONDIGEN! En de STRAF op de zonde is DOOD voor ALLE EEUWIGHEID! Die straf is reëel! Het is een verschrikkelijk, angstaanjagend lot!

ZONDE veroorzaakt dat wat VOLGENS GOD nadelig en schadelijk voor u ? en/of anderen is! Zonde is datgene doen wat u Gods zegeningen onthoudt — vrede, geluk, veiligheid, overvloedig en vreugdevol leven, die een voorwaarde zijn tot het verkrijgen van Gods allerhoogste gave van EEUWIG LEVEN!

Ja, de Levende Jezus Christus — en de Bijbel — vormen het enige Hoogste GEZAG die deze kwestie eens voor altijd kunnen afdoen. De vraag "welke dag?" heeft rechtstreeks betrekking op uw verhouding tot God! En dat gaat uw welzijn aan, hier en nu, en uw EEUWIGHEID. Het maakt voor GOD een geweldig verschil uit!

Jezus Christus is het Levende persoonlijke Woord van God. En de Bijbel is het geschreven Woord van God, waardoor CHRISTUS tot u spreekt! Christus is het werkende HOOFD van de enige Ware Kerk. Wij hebben de Hoogste AUTORITEIT ontdekt!

Laten wij nu eens nagaan wat CHRISTUS, door de BIJBEL, te zeggen heeft over welke dag we in deze nieuwtestamentische tijd dienen te houden — en óf het wel enig verschil uitmaakt!

Hoofdstuk 2
Wie heeft de sabbat gemaakt en ingesteld?

JEZUS CHRISTUS had heel wat te zeggen en te onderwijzen over de Sabbat en de viering ervan.

In het Evangelie van Marcus lezen we over het begin van zijn aardse taak en het EVANGELIE dat Hij onderwees. Herhaaldelijk zei Hij dat dit Evangelie rechtstreeks van God de Vader kwam — de Boodschap van GOD aan de mensheid.

Marcus 1:1: "Begin van het EVANGELIE VAN JEZUS CHRISTUS." Het Evangelie van Jezus Christus is géén evangelie van MENSEN over de PERSOON van Jezus Christus. Het EVANGELIE VAN CHRISTUS is het Evangelie dat Christus predikte, het Evangelie dat GOD middels Jezus ten behoeve van de mensheid zond!

Het Evangelie van het Koninkrijk

Jezus ging naar Galiléa, nadat Johannes de Doper in de gevangenis geworpen was, om er het GOEDE NIEUWS VAN HET KONINKRIJK (regering) GODS te prediken en om de mensen op te roepen zich te bekeren en te geloven. Ja, maar wat te geloven? Het EVANGELIE dat Jezus van God meegebracht had, zoals Jezus zelf zei! (Marcus 1:15.)

Vervolgens riep Hij zijn leerlingen, "en zij kwamen te Kapérnaüm en terstond op de SABBAT ging Hij naar de synagoge" (vers 21). Het was Jezus' gewoonte op de sabbatdag de dienst in de synagoge bij te wonen (Lucas 4:16).

Jezus predikte in de synagogen in steden over heel Galiléa (Marcus 1:38-39). Enige tijd later ging Jezus met zijn discipelen door de korenvelden op de Sabbat (Marcus 2:23). De Farizeeën beschuldigden Jezus' discipelen ervan de Sabbat ontheiligd te hebben door korenaren te plukken en te eten.

Jezus die als onderdeel van ZIJN EVANGELIE leerde hoe men de Sabbat moest houden zei: "de Sabbat is gemaakt om de mens, en niet de mens om de Sabbat. Alzo is de Zoon des mensen Heer ook over de Sabbat" (Marcus 2:27-28).

De Sabbat werd GEMAAKT!

Lees deze allerbelangrijkste tekst nog eens!

Jezus zei: "De Sabbat is gemaakt." Het is één van die dingen die gemaakt werden. Het had een MAKER nodig. Wie was het dan die de Sabbat maakte?

GOD is de Schepper. Maar in Efeziërs 3:9 lezen we: "... God, welke alle dingen geschapen heeft door Jezus Christus" (Statenvertaling).

Het Evangelie van Johannes begint als volgt: "In den beginne was het Woord en het Woord was bij God en het Woord was God ... ALLE DINgen zijn door HET WOORD geworden en zonder dit is geen ding geworden, dat geworden is. In het Woord was leven, en het leven was het licht der mensen ... Het Woord is vlees geworden en het heeft onder ons gewoond en wij hebben zijn heerlijkheid aanschouwd, een heerlijkheid als van de eniggeborene des Vaders, vol van genade en waarheid. Johannes heeft van Hem getuigd ..." (Johannes 1:1, 3-4, 14-15).

Dit "Woord" was CHRISTUS. Christus was met God de Vader sinds alle eeuwigheid. Christus was God! ALLE DINgen WERDEN GEMAAKT DOOR HEM — Jezus Christus! De Sabbat is één van deze dingen die GEMAAKT werden. Het was dus Jezus Christus die de Sabbat GEMAAKT heeft. God schiep het door Jezus Christus!

Let u ook eens op het volgende: "... alle dingen zijn door Hem [Christus] en tot Hem geschapen, en Hij is vóór alles en alle dingen hebben hun bestaan in Hem; en Hij is HET HOOFD VAN HET LICHAAM, DE GEMEENTE" (Colossenzen 1:17-18).

Weinigen zijn er zich vandaag van bewust — maar de Sabbat werd DOOR JEZUS CHRISTUS GEMAAKT! Geen wonder dus dat Hij duidelijk zei dat Hij HEER ook over de Sabbat is! (Marcus 2:28.)

Wanneer, en voor wie?

Let nog eens op Marcus 2:27! De Sabbat werd zo maar niet gemaakt ? had niet alleen een Maker — maar werd ook voor iemand gemaakt. De algemeen heersende opinie schijnt heden ten dage te zijn dat de Sabbat "voor de Joden" gemaakt werd. Maar wat heeft Christus zelf gezegd? Hij zei dat hij "om de mens" gemaakt was!

Als die dag ten behoeve van de mensheid gemaakt werd, zouden we kunnen veronderstellen dat dit gebeurde zodra de mens geschapen werd. Maar we moeten niet "veronderstellen". Wij moeten hiervoor BIJBELS GEZAG hebben!

Laten we eens teruggaan naar de beschrijving van de tijd toen de MENS gemaakt werd.

"En God zeide: Laat Ons [meervoud — de Vader en Christus] mensen maken naar ons beeld, als onze gelijkenis ... En God schiep de mens naar zijn beeld; naar Gods beeld schiep Hij hem; man en vrouw schiep Hij hen" (Genesis 1:26-27).

Wanneer gebeurde dit? Vers 31 vertelt ons dat dit op de zesde dag van de scheppingsweek gebeurde. Verder was de mens het allerlaatste ding of wezen dat op die dag geschapen werd. De mens werd dus waarschijnlijk laat in de namiddag van de zesde dag in het leven geroepen.

Laten we verder gaan: "Toen God op de zevende dag het werk voltooid had, dat Hij gemaakt had, rustte Hij op de zevende dag van al het werk, dat Hij gemaakt had. En God zegende de zevende dag en heiligde die, omdat Hij daarop gerust heeft van al het werk, dat God scheppende tot stand had gebracht" (Genesis 2:2-3).

LET NU OP! Toen God zei: "Laat Ons mensen maken", wie voerde toen het woord? Het oorspronkelijke Hebreeuwse woord dat hier door "God" vertaald werd is Elohim. Dit Hebreeuwse woord voor God is een unipluraal (enkel-meervoudig) woord — het betekent meer dan één Persoon, maar slechts één GOD. GOD is een Koninkrijk — een GEZIN — bestaande uit de Vader en Jezus de ZOON. Christus is ook het WOORD — d.w.z. de WOORDVOERDER. Hij spreekt alleen gelijk de Vader gelast. God schiep alle dingen door Jezus Christus. Het was daarom Jezus Christus die SPRAK! Het was Jezus die zei: "Laat ons mensen maken." Het was Jezus die het WERK van de schepping verrichtte, zoals Hem door de Vader opgedragen was!

LET NOG EENS OP! Heeft Jezus het SCHEPPEN voltooid op de zesde dag? Staat er dat God de zevende dag ophield te SCHEPPEN? Helemaal niet! Let nog eens goed op: "Als nu God op de zevende dag volbracht had" — wat had Hij volbracht? Niet de schepping! Hij volbracht "zijn WERK dat Hij gemaakt had."

Er waren ZEVEN VOLLE SCHEPPINGSDAGEN! Niet zes — maar ZEVEN! Op de zevende dag MAAKTE HIJ DE SABBAT! Maar de Sabbat werd niet door WERK gemaakt, maar door RUST. Wat Hij op de zevende dag beëindigde was het WERK van de schepping — datgene wat door werk geschapen was! Op de zevende dag rustte Hij! Hij schiep de Sabbat door te rusten.

Was God moe geworden?

Maar waarom rustte Jezus Christus nadat Hij het WERK van de schepping verricht had? Was Hij "uitgeput"? Was Hij zodanig vermoeid dat Hij gedwongen was op te houden en uit te rusten? Helemáál niet, want God "wordt noch moede noch mat"! (Jesaja 40:28.)

Niettemin was dit een werkelijke rust, want in Exodus 31:17 staat dat: "... de HEER [Christus], in zes dagen, de hemel en de aarde gemaakt, en op de zevende dag gerust en zich verkwikt heeft" (Statenvert.). Aangezien Hij "verkwikt" was door deze rust, was het een werkelijke rust. En toch was Hij niet moe of afgemat!

WAAROM rustte Hij dan? Teneinde zijn GODDELIJKE AANWEZIGHEID IN DIE DAG te plaatsen! Hij MAAKTE die dag de Sabbat door te rusten, terwijl Hij al de andere dingen gemaakt had door te werken.

Let ook op het volgende. "En God zegende de zevende dag en heiligde die"! Wat betekent "heiligde"? Zoek het eens op in uw woordenboek. Heiligen betekent "bestemmen voor God, voor HEILIG erkennen; wijden aan". Hij heeft deze dag van de andere dagen afgezonderd ? voor een HEILIG doel bestemd — als een dag van lichamelijke rust waarop zijn volk kan samenkomen en God vereren!

God HEILIGDE de zevende dag van elke week (Exodus 20:11). Deze dag is, zoals we later in andere teksten zullen zien, HEILIG voor God. De Sabbat is een dag. Het is speciaal de zevende dag van de week (Mattheüs 28:1). Wat God daardoor deed — en Hij deed het door CHRISTUS — was toekomstige TIJD heilig te maken!

Stel uzelf nu de vraag: bezit een man het gezag toekomstige tijd te HEILIGEN? Geen mens is heilig op zichzelf. Geen mens heeft de macht iets te heiligen. ALLEEN GOD — of datgene dat God heilig gemaakt heeft — IS HEILIG! Geen enkele menselijke groep of organisatie bezit het gezag toekomstige tijd te HEILIGEN!

De Sabbat is een tijdsruimte. God heeft die ingesteld als díe tijdsruimte van vrijdags zonsondergang tot zaterdags zonsondergang. Telkens wanneer deze tijdsruimte aanbreekt BEVINDEN WE ONS IN HEILIGE TIJD! Dit is GODS tijd, niet de onze! God heeft die HEILIG GEMAAKT — en, zoals we later in bijzonderheden zullen zien, heeft Hij ons in de Tien Geboden bevolen die tijd te HEILIGEN! Vele mensen beseffen vandaag helemaal niet dat het een ZONDE is te schenden wat HEILIG is voor God!

"Loop er niet over heen"

Maar maakt het wel enig verschil uit of we juist deze dag gedenken die God gezegend en geheiligd heeft? Dient een christen te eerbiedigen wat God HEILIG heeft gemaakt?

God geeft ons hiervan duidelijk uitleg in een gebeurtenis die Mozes overkwam.

Mozes, door de dochter van Farao van kleins af als prins opgevoed, had een Egyptische opzichter doodgeslagen en was naar het land Midian gevlucht, bij de berg Horeb. Daar had hij een dochter van Jethro, de priester, tot vrouw genomen. Op een keer, toen hij met een kudde schapen bij de berg Horeb (de Sinaï) kwam, zag hij daar een braamstruik branden. Maar Mozes zag dat de struik niet verteerd werd. Hij bleef branden, maar de struik zelf verbrandde niet.

De Eeuwige (Christus) riep Mozes vanuit het midden van de brandende braamstruik toe.

"Mozes, Mozes!" riep God, "... doe uw schoenen van uw voeten, want de plaats, waarop gij staat, is HEILIGE GROND" (Exodus 3:2-5).

Veronderstel nu eens dat Mozes net zoals de meeste mensen vandaag was geweest. Dan zou hij waarschijnlijk geredeneerd hebben:

"Wel, Heer, ik zie niet in of het enig verschil uitmaakt WAAR ik mijn schoenen uitdoe. Ik wil ze niet hier, op deze grond, uitdoen. Ik wacht wel een tijdje en zal ze een kilometer verder uitdoen."

Als Mozes opstandig was geweest en dat gezegd had, dan was hij nooit gebruikt geweest om Gods volk uit Egyptische slavernij te leiden.

De grond één kilometer verder was níet HEILIG. Waarom maakte het wèl iets uit of Mozes zijn schoenen uitdeed — of waar? Om de volgende reden: DE GROND WAAROP HIJ TOEN STOND WAS HEILIG. God beval hem HEILIGE grond met een ontzag te bejegenen die hij voor geen ander stuk grond toonde.

Maar waarom? Wat maakte die grond in kwestie heilig? GOD WAS OP DIE GROND AANWEZIG! God is HEILIG! Gods aanwezigheid in die braamstruik maakte de grond rondom HEILIG!

Op dezelfde wijze is God AANWEZIG in zijn Sabbat. Hij rustte op die eerste Sabbat om zijn aanwezigheid in die dag te plaatsen. Dat maakte het HEILIGE TIJD! Vierduizend jaar later, toen dezelfde "Logos" of "WOORD" vlees werd — toen Hij als Jezus Christus als mens op aarde kwam — PLAATSTE HIJ NOG STEEDS ZIJN AANWEZIGHEID IN DEZE WEKELIJKS TERUGKERENDE SABBAT — HIJ GING IN DE SYNAGOgen "ZOALS HET ZIJN GEWOONTE WAS"!

Jezus Christus is heden ten dage nog steeds dezelfde, zoals Hij gisteren was en zoals Hij steeds zal zijn (Hebreeën 13:8). Gelóóft u dat? Is uw Bijbel GEZAGHEBBEND? Neemt u het als AUTORITEIT aan? Tenzij Jezus Christus, in de Geest, vandaag in uw lichaam woont — daadwerkelijk uw leven voor u leeft — behoort u Hem niet toe — bent u geen christen (Romeinen 8:9). En als Jezus Christus in u woont, is Hij NIET VERANDERD — Hij plaatst nog steeds zijn aanwezigheid in ZIJN SABBAT!

Mozes werd bevolen, door de Eeuwige God, zijn schoenen van die HEILIGE GROND te houden. Ongehoorzaamheid zou ZONDE betekend hebben met als straf de eeuwige DOOD.

Dezelfde Eeuwige God gebiedt de mensheid haar voeten van Gods HEILIGE DAG te houden en hem niet langer te vertrappen en te ontheiligen! God eist van zijn kinderen dat zij deze HEILIGE tijd met een ontzag zouden bejegenen die voor geen andere tijd vereist is.

Let nu eens op de volgende PROFETIE — bestemd voor onze tijd.

"Indien gij niet over de Sabbat heenloopt door uw zaken te doen op mijn HEILIGE DAG, maar de Sabbat een verlustiging noemt [niet een juk van slavernij], de HEILIGE DAG DES HEREN van gewicht, en die eert door noch uw gewone bezigheden te doen, noch uw zaken te behartigen, of ijdele taal uit te slaan, dan zult gij u verlustigen in de HEER en Ik zal u doen rijden over de hoogten der aarde en u doen genieten het erfdeel van uw vader Jakob, want de mond des HEREN heeft het gesproken"! (Jesaja 58:13-14.)

Dit is dus een heel duidelijk "ZO ZEGT DE HEER!"

Wij eren God door datgene te heiligen dat Hij geheiligd heeft! Wij onteren Hem wanneer we onze eigen ideeën verkondigen, als we zeggen "Nou, ik denk dat de ideeën en gewoonten van de MENSEN — van al de KERKEN van deze wereld — in orde moéten zijn. Ik doe liever zoals zíj doen, en betuig liever eer aan de kerken, en sta bij hen in een goed blaadje."

God gebiedt: "Keer uw voet van mijn HEILIGE TIJD! Hou op met wat MIJ TOEGEWIJD en HEILIG is te vertrappen! Hou op met MIJN HEILIGE DINgen te onteren — of het nu mijn naam, mijn tienden van uw inkomsten of mijn heilige dag is."

De ZONDE ligt in het onteren van wat God GEHEILIGD heeft!

God heeft nooit enige andere wekelijkse dag HEILIG gemaakt! De mens beschikt zelf over geen gezag een dag HEILIG te maken. U kunt geen dag "HEILIGEN", tenzij God hem eerst heilig gemáákt heeft. God heeft deze spanne tijds HEILIG gemaakt — Hij gebiedt u die dag zo te houden!

Door Abraham onderhouden

Deze wereld en al haar beschaving — met inbegrip van haar godsdiensten — is een systeem bestaande uit geloven en gewoonten die hun oorsprong vonden in "de weg die de mensen recht schijnt". God zegt dat die levenswijze zich de straf van de eeuwige DOOD op de hals haalt. Die weg — de weg die de mensen "recht schijnt" — is de weg van de ZONDE.

Als de religies van deze wereld werkelijk de BIJBEL als hun gezag aannamen, dan zouden ze allemaal precies hetzelfde geloven — iedereen zou GODS WEgen volgen, en de gebruiken die HIJ ingesteld heeft, naleven. Vele mensen die belijden christenen te zijn, bewéren ook dat zij de Bijbel — en niets dan de Bijbel — naleven. Maar toch gelóven zij precies het tegenovergestelde van de duidelijke leer van de Schrift en van Christus. Zij volgen gebruiken van heidense oorsprong die door God in de Bijbel veroordeeld worden! Deze wereld is inderdaad misleid!

De mens brengt allerhande argumenten naar voren om Gods geboden te ontduiken — omdat de menselijke geest vijandig tegenover God staat en zich niet wil onderwerpen aan zijn WET! (Romeinen 8:7). Wanneer de mensen Gods geboden verwerpen zodat zij aan hun eigen overleveringen vast kunnen houden (zie Marcus 7:6-9), dan moeten zij argumenten verzinnen om hun opstand te wettigen. Eén van die argumenten is dat Gods geboden niet bestaan zouden hebben totdat de Israëlieten de berg Sinaï bereikt hadden.

Maar Abraham hield Gods geboden 430 jaar voordat zijn nakomelingen de berg Sinaï bereikten.

LEES HET IN UW EIgen BIJBEL! "... omdat Abraham naar Mij geluisterd en mijn dienst in acht genomen heeft: MIJN GEBODEN, MIJN INZETTINgen EN MIJN WETTEN" (Genesis 26:5). GOD spreekt hier. Hij verklaart waarom Hij die grote beloften aan Abraham deed.

ABRAHAM HIELD DUS GODS SABBAT!

Wij zien in het Nieuwe Testament dat het breken van één enkel gebod ZONDE is (Jacobus 2:10-11).

Sommige mensen trachten te redeneren dat er "misschien tijd verloren is geraakt. Misschien verloren ze de tel wèlke dag de zelfde zevende dag van iedere week is waarop God gerust heeft".

Is er TIJD verloren geraakt?

Adam was geschapen en leefde toen de zon onderging op de zesde dag van de scheppingsweek — toen God van zijn werk uitrustte. Adam wist wat de zevende dag was. Jezus noemde Abel rechtvaardig, (Mattheüs 23:35), dus hield Abel de Sabbat, Henoch "wandelde met God", dus hield ook Henoch de Sabbat — en hij werd door God minder dan honderd jaar vóór Noach "weggenomen". Zij wisten welke dag steeds deze zevende dag was gedurende deze hele periode. Adam leefde 243 jaar met Methusalah, en totdat Lamech 56 jaar oud was. Deze mensen wísten welke de zevende dag was. Methusalah leefde 600 jaar met Noach en Lamech leefde 595 jaar met Noach.

Noach moet zeer zeker van hen en van anderen geleerd hebben welke de steeds terugkerende zevende dag was. En Noach onderhield die dag, want hij was een "Prediker der GERECHTIGHEID" (2 Petrus 2:5) — en "al Uw geboden zijn gerechtigheid" (Psalm 119:172).

Ook Sem was rechtvaardig, en hij leefde tot Abraham 150 jaar oud was. Noach stierf maar 2 jaar vóór Abraham geboren werd.

Nee, er was geen tijd "verloren" geraakt tot de tijd van Abraham.

Maar na de dood van Jakob en Jozef werden de kinderen Israëls (Jakob) slaven in Egypte. "Daarom," zo zegt de Bijbel, "stelde men opzichters van herendiensten over hen aan om hen door de hun opgelegde dwangarbeid te onderdrukken. ... Toen lieten de Egyptenaren de Israëlieten onder mishandeling werken; ja, zij maakten hun het leven bitter door harde slavenarbeid ..." (Exodus 1:11, 13, 14).

De Egyptenaren hielden geen Sabbat. Zij ketenden de Israëlieten evengoed op de Sabbatdagen als op de andere dagen aan hun slavenarbeid. Het was de Israëlieten dus gedurende verscheidene generaties — voor 150 à 175 jaar — niet geoorloofd de Sabbat te houden. Er bestond geen priesterschap. Er waren geen Sabbat- of godsdienstige bijeenkomsten. Waarschijnlijk werd er geen godsdienstonderwijs gegeven — het werd zeker niet op georganiseerde wijze toegelaten.

En er was geen BIJBEL ? geen teboekstelling van GODS LEER of van GODS WETTEN! De Bijbel zegt: "het Woord des Heren blijft in der eeuwigheid." Als er één ingegeven Woord van God vóór Mozes' tijd geschreven was geweest dan zou daar nu een bewijs van voorhanden zijn. De eerste teksten van de Bijbel werden door MOZES geschreven, nadat de Israëlieten van de Egyptische slavernij verlost waren.

De generatie Israëlieten die door Mozes uit Egypte gebracht werd, had geen godsdienstige voorlichting of opleiding ontvangen. Waarschijnlijk wisten ze weinig van de Sabbat af. Het was mógelijk dat zij de tel werkelijk kwijt geraakt waren. Maar als dit inderdaad het geval was, heeft God dit door verbazingwekkende wonderen WEER GEOPENBAARD!

LET NU GOED op! Deze Israëlieten, zowat twee à drie miljoen in getal (600 000 mannen van boven de twintig), kwamen in de wildernis van Sin twee maanden na hun uittocht uit Egypte aan, en een tweetal weken vóórdat zij bij de berg Sinaï arriveerden. Vergeet niet, dit was wéken vóórdat God hun de Tien Geboden gaf. Deze mensen begonnen te klagen en te morren vanwege het gebrek aan voedsel in de woestijn.

Door wonderen openbaard

En hier, door WONDEREN, openbaarde God hun welke dag de Sabbat was, en óf het wat uitmaakt of hij al dan niet gehouden wordt.

"Toen zeide de HEER tot Mozes: Zie, Ik zal voor u brood uit de hemel laten regenen; dan zal het volk uitgaan en verzamelen zoveel als voor elke dag nodig is," — WAAROM? — "opdat Ik het op de proef stelle, OF HET AL DAN NIET WANDELT NAAR MIJN WET."

Lees dat nog eens! Dit was meer dan twee weken voordat zij de Tien Geboden ontvingen — voordat het Oude Verbond zelfs nog maar voorgesteld was — vóór de Wet van Mozes. Maar GODS WET was van kracht. God ging hen op de proef stellen om uit te maken of zij al dan niet één bepaald punt ervan zouden gehoorzamen.

"En," vervolgde de Eeuwige God, "als zij op de zesde dag bereiden wat zij hebben binnengebracht, dan zal dit dubbel zoveel zijn als wat zij op de andere dagen verzamelen" (Exodus 16:4-5).

Ik zal u aantonen dat God op een Sabbat tot hen sprak. Het is duidelijk dat de Eeuwige God (die later de vleesgeworden CHRISTUS werd) voor de eerste keer tot de mens op de eerste Sabbat sprak. Adam werd op de zesde dag van de scheppingsweek geschapen. Blijkbaar werd hij in de late namiddag geschapen, aangezien de schepping van de mens de laatste scheppingsdaad van die dag was. Toen de zon ondergegaan was, onmiddellijk na Adams schepping, predikte God tot Adam en stelde hem de GIFT van het eeuwig leven in het vooruitzicht (door de boom des levens), en waarschuwde hem dat de straf voor de zonde de DOOD is (Genesis 2:15-17).

En hier is God weer tot Israël aan het prediken, bij monde van Mozes, op de Sabbat.

Lees nu de volgende verzen van Exodus 16. Vers 9: Mozes en Aäron verzamelden de mensen; vers 10: iedereen ziet de heerlijkheid van de Eeuwige God; verzen 11-13; tussen de twee avonden — in de avondschemering — onmiddellijk na zonsondergang op die Sabbat, zond God kwartels tot voedsel, en de volgende morgen lag het manna op de grond.

Let nu op het volgende wonder. Vers 20: sommigen trachtten een hoeveelheid manna tot de volgende morgen te bewaren, in weerwil van Gods gebod, "maar toen was het bedorven van de wormen en stonk."

Nu vers 22: op de zesde dag verzamelden ze tweemaal zoveel manna. Vers 23: Mozes verklaarde dat "Morgen is de rust, de HEILIGE Sabbat des HEREN" (Staten Vert.). En op deze zesde dag werd hun opgedragen de voedselvoorraad voor de Sabbat in te slaan, wat zij ook deden. En, vers 24, toen stonk het niet en waren er geen wormen in, zoals op de vijf voorgaande dagen! Dit was weer een WONDER van God, dat hun aantoonde wat de precieze zevende dag was!

Toen de volgende morgen aanbrak — de Sabbat — zei Mozes (verzen 25 en 26): "Eet dit vandaag, want heden is het Sabbat voor de Heer [niet voor de Jood!], vandaag zult gij het niet vinden op het veld. Zes dagen zult gij het verzamelen, maar op de zevende dag is het Sabbat; dan is het er niet."

Maar MAAKTE DIT WEL IETS UIT?

Was het niet in orde, toch op de zevende dag te werken, en dan op de eerste dag van de week te rusten? Net zoals de meeste belijdende christenen vandaag, dachten ook sommigen van deze Israëlieten dat dit beter zou zijn.

MAAR KIJK WAT ER GEBEURDE! Het volgende vers — vers 27: "Toen er dan ook van het volk op de zevende dag heengingen om wat te verzamelen, vonden zij het niet"! Deze mensen dachten dat het niets uitmaakte welke dag zij hielden en óf zij die dag al dan niet hielden. MAAR HET MAAKTE WEL WAT UIT VOOR GOD! Gedurende de zes werkdagen was GOD ZELF werkzaam geweest door manna te laten neerregenen. Maar GOD ZELF DEED HELEMAAL NIETS VAN DIT WERK OP ZIJN SABBAT — die HEILIG VOOR HEM WAS! Op deze zevende dag rustte GOD ZELF door geen manna te zenden.

Maakt het enig verschil uit?

Lees nu verzen 28 en 29: "Daarom zeide de Heer tot Mozes: HOELANG WEIGERT GIJ MIJN GEBODEN EN WETTEN TE ONDERHOUDEN? Bedenkt, dat de Heer u de Sabbat gegeven heeft; daarom geeft Hij u op de zesde dag brood voor twee dagen. Ieder moet op zijn plaats blijven; niemand mag zijn plaats op de zevende dag verlaten [om te verzamelen — te werken]"!

En na deze vlammende berisping van God, rustte het volk op de zevende dag! Voor GOD maakt het heel beslist wat uit! En God is vandaag DEZELFDE zoals Hij gisteren was en zoals Hij tot in eeuwigheid zal zijn (Hebreeën 13:8).

Merk eens op door welke wonderen God hun onthulde welke dag ZIJN dag is — zijn Sabbat. Het manna viel gedurende zes dagen — maar er viel geen manna op de zevende dag. God zelf werkte door manna op de zes weekdagen te zenden, maar Hij rustte op de zevende dag. Gedurende de eerste vijf weekdagen zou het manna bederven en wormen voortbrengen als er iets van bewaard werd, maar op de vooravond van de Sabbat, de avond na de zesde dag, bedierf het niet, maar bleef het vers en in uitstekende toestand — en zij hadden geen koelkasten! Op de zesde dag gaf God tweemaal zoveel. De zevende dag gaf Hij hun NIETS.

Sommigen zouden kunnen redeneren dat, na zoveel generaties slavenarbeid in Egypte, de Israëlieten het begrip van TIJD uit het oog verloren hadden.

Maar God onthulde door deze talrijke wonderen WELKE dag zijn Sabbatdag is. God gaf hun een ernstige berisping omdat zij ZIJN SABBAT niet hielden. Hij maakte het hun duidelijk dat het heiligen van de Sabbat ZIJN WET was, vele dagen vóórdat het Oude Verbond voorgesteld werd of de Tien Geboden gegeven werden in de vorm zoals God ze op de Sinaï uitsprak.

Op deze manier maakte God dus bekend welke dag ZIJN SABBAT is, en ook dat het alle verschil — EEN VERSCHIL TUSSEN LEVEN EN DOOD — uitmaakt, want Gods Heilige Sabbat overtreden is ZONDE, en de straf is de eeuwige DOOD!

Let ook eens op vers 29: "Bedenkt, dat de HEER u de Sabbat gegeven heeft." Nergens in heel Gods Woord kunt u lezen "De HEER heeft u de ZONDAG gegeven." Wie heeft dan deze wereld, die zich voor christelijk uitgeeft, haar ZONDAG gegeven? Het antwoord kunt u gemakkelijk in de GESCHIEDENIS vinden — de natuurlijke, vleselijke MENS heeft het z.g. "christendom" haar zondag gegeven — heidenen afgesneden van God — de mens die tegen God in opstand kwam! De zondag is uit het heidendom voortgekomen! En de wereld volgt deze gewoonte na!

Wat is de OORSPRONG van úw godsdienst? Is het de MENS — en de meerderheid der openbare mening en gewoonten van de MENS — of is de ALMACHTIGE GOD de oorsprong van wat u gelooft en DOET? Wie? Is uw GEZAG wat MEN overwegend aanneemt, of is GOD uw autoriteit, en GODS WOORD, de Bijbel? Ja, WIE en WAT?

Uw EEUWIGHEID hangt van uw antwoord op deze vraag af!!!

De tien geboden NIET door Mozes gegeven

Miljoenen mensen is geleerd dat Mozes de Tien Geboden aan de Israëlieten gegeven heeft.

Op een zondagmorgen in 1933 liep ik een zondagsschool in de Amerikaanse staat Oregon binnen. Ik ging zitten, een vreemdeling tussen de mannen in de bijbelklas. Iemand gaf me een leerboekje. De les van die dag ging over "Mozes geeft de Tien Geboden aan de Joden." Na het even vlug doorgebladerd te hebben, stelde ik vast dat het slechts verklaringen van de sectarische schrijver of schrijvers van dat boekje bevatte. Geen bewijzen uit de Bijbel!

Maar onmiddellijk gebeurde er iets buitengewoons onverwachts en vreemds. De leraar zocht naar zijn woorden, hakkelde een minuut of zo, maar was helemaal niet in staat te beginnen. En toen, zich plotseling tot mij kerend, flapte hij eruit: "Meneer, ik weet niet wie u bent, maar om de een of andere reden is het mij deze morgen onmogelijk les te geven — en ik weet dat ú het wel kunt. Wilt ú mijn plaats innemen en ons les geven?"

Dit was als een donderslag uit heldere hemel. Waaròm was hij plotseling niet in staat een klas les te geven waar hij regelmatig voor stond? Wàt bewoog hem zich tot mij te wenden? Ik wist het niet — tenzij het was omdat ik de enige was die een Bijbel meegebracht had.

"Dat is een tamelijk onverwachts en eigenaardig verzoek aan een wildvreemde," zei ik. "Ik heb dit boekje vluchtig doorgekeken. Ik moet u echter zeggen dat ik onmogelijk hieruit les kan geven omdat wat hier in staat niet waar is. Maar als u wenst dat ik u, volgens de Bijbel, de waarheid onderwijs over wie wél de Tien Geboden aan de Israëlieten gegeven heeft, dan kan ik dat doen."

Iedereen vond dat ik hen maar les moest geven.

Hoofdstuk 3
God — niet Mozes — heeft de wet gegeven

DIT IS WAT ik de klas leerde. In de derde maand (van de nieuwe Heilige Kalender die God aan de Israëlieten in Egypte gegeven had), kwam de grote massa Israëlieten bij de berg Sinaï.

Vergeet niet dat zij minstens drie à vier miljoen man sterk waren. Er waren 600 000 volwassen mannen van 20 jaar en ouder — de vrouwen en kinderen niet meegerekend.

Een ontzaglijke menigte

Deze enorme menigte van miljoenen Israëlieten sloeg haar tenten op — een enorm uitgestrekte tentenstad (Exodus 19:2). Hoewel zij zeer goed georganiseerd waren nam dit natuurlijk enige tijd in beslag.

Toen ging Mozes de berg op (vers 3) om God te ontmoeten. En daar gaf de Eeuwige God hem een voorstel om aan deze miljoenen mensen voor te leggen. Dit voorstel — deze overeenkomst — was wat we het "Oude Verbond" noemen — de overeenkomst die van dit volk een NATIE zou maken — Gods eigen natie hier op aarde.

Het voorstel bepaalde dat God hun enige Koning en Heerser zou zijn. Hun regeringsvorm zou een theocratie zijn. God was de Wetgever — geen parlement. God zou leidinggevende mannen aanstellen voor het uitvoeren van zijn bevelen. Mozes keerde terug naar de uitgestrekte tentenstad.

"Toen kwam Mozes en ontbood de oudsten van het volk en legde hun al deze woorden die de Heer hem geboden had, voor." (vers 7). Het hele volk nam Gods voorstel eenstemmig aan. De mensen waren er in dit voorstel zó op uit, te ontvangen wat God in deze overeenkomst belóófd had — "dan zult gij uit alle volken ["op bijzondere wijze", Willibrord Vert.] Mij ten eigendom zijn" — dat wil zeggen de grootste, welvarendste en machtigste natie ter wereld — dat zij de voorwaarde niet te serieus overwogen hadden: "INDIEN gij aandachtig naar Mij luistert en mijn verbond bewaart."

En wat zou er voor hen uit GODS EIgen MOND komen, dat zij zouden moeten gehoorzamen? Een grote Wet die reeds van kracht was, evenals de wetten der zwaartekracht en traagheid — de wetten der fysica en scheikunde — reeds van kracht waren! Maar dit was een GEESTELIJKE wet! De stem van God ging deze levende, onverbiddelijke wet in specifieke bewoordingen als een duidelijk omschreven wetboek bekendmaken.

Een harde wet?

Waarom juist deze Wet? Het is hoog tijd dat wij mensen van vandaag ons het juiste antwoord concreet voor ogen stellen. De Almachtige God is niet alleen Schepper en Heerser over zijn grenzeloze, uitgestrekte schepping van het ganse heelal. Hij is een God van LIEFDE.

In LIEFDE schiep God de mens naar zijn evenbeeld. God heeft de mensen lief. God wilde dat de mensen die Hij ging scheppen gelukkig zouden zijn — dat zij vrede zouden hebben, en in veiligheid van een interessant, overvloedig en vol energie-zijnd leven zouden genieten. Teneinde een dergelijke gelukkige staat van zaken mogelijk te maken, heeft God de geestelijke wetten in het leven geroepen die de enige ware WEG naar elk lichamelijk en geestelijk welzijn vormen — en de mens van leed, lijden, angst, onzekerheid, verveling, ledigheid, frustratie, geweld en dood kunnen VRIJWAREN. Deze geestelijke WETTEN bepalen DE WEG naar een gelukkig, krachtig, levenslustig, interessant en vreugdevol LEVEN.

God IS liefde — en God weet dat LIEFDE hartverwarmend en goed is. Daarom formuleerde en riep Hij een WET van LIEFDE in 't leven — een wet die nagekomen, vervuld en volbracht wordt door LIEFDE.

Wat een heerlijk en prachtig GESCHENK aan de mensheid! Men zou denken dat de mensheid zich hierin zou verheugen en God onophoudelijk dank en lof zou betuigen in diepe ERKENTELIJKHEID! Maar dat doet de mensheid niét! Zo goed en mooi deze wet ook is, de menselijke natuur staat er vijandig tegenover! Zo was het vroeger. Zo is het ook nu. De menselijke natuur is de binnenwaarts gerichte kracht van ijdelheid, zelfzucht en hebzucht. Uit zelfzucht wil ze alles nemen wat Gods juiste LEVENSWIJZE met zich mee zou brengen, maar uit opstandigheid weigert zij die weg op te gaan om deze overvloedige zegeningen te verkrijgen.

LIEFDE is een onbaatzuchtige innerlijke bezorgdheid voor en medeleven met anderen. Het is de WEG van geven, dienen, samen delen. Maar de menselijke natuur wenst te nemen.

Alle goede dingen, zegeningen en weldaden komen van God. Hij is de oorsprong van alle goeds waarnaar de mensheid hunkert. Door Gods vo

Deze "historische" boekjes worden u in deze vorm als dienstverlening gratis ter beschikking gesteld door
de Kerk van de Grote God

Back to the top