Het zevende gebod

Door John W. Ritenbaugh
Forerunner, "Persoonlijk," september-october 1997

Iedereen die op de snelwegen van dit land rijdt, weet hoe iedereen "gaapt" naar een ongeluk of naar wat op een ongeluk lijkt. Een automobilist doet misschien niets opwindenders dan naast zijn auto staan, maar het veroorzaakt wel een file, soms zelfs van grote lengte. Het lijkt erop dat mensen niet voorbij kunnen rijden zonder snelheid te minderen om te kijken naar wat de nasleep kan zijn van een bloedig ongeluk.

In boekwinkels kunnen we zien wat de belangrijkste sociale onderwerpen zijn door erop te letten waar de mensen bijeenkomen om de laatste oplossingen voor zekere problemen door te lezen. Tijdschriften hebben iedere maand artikelen geschreven door een andere Dr. Zus-en-zo, die de sleutels aanreikt om het nieuwste "brandende" probleem op te lossen.

In de laatste veertig jaar hebben huwelijk, seks, dieet, lichaamsbeweging, het milieu, drugsgebruik, geld en politiek bovenaan de lijst van onderwerpen gestaan. Al is er van tijd tot tijd nogal verschil in de populariteit van een onderwerp, toch is het huwelijk over die gehele tijd genomen de onbetwiste leider geweest. Jaar na jaar bespreken Amerikanen het huwelijk met onverminderde verwarring, pessimisme en hartstocht in het openbaar. Een ramp trekt altijd de aandacht en in de Verenigde Staten verkeert het huwelijk in een rampzalige toestand, zelfs al heeft dit eerbiedwaardige instituut de laatste tijd enige tekenen van toegenomen stabiliteit vertoont.

Zelfs tot in de eind 60-er jaren lag het aantal scheidingen beneden de 40%, maar in 1975 was dit tot bijna 50% omhoog geschoten en in 1978 bereikte het 51%. Sinds 1988 is het net beneden de 50% blijven hangen. Hoe alarmerend die statistieken ook zijn als we de stabiliteit van het land in acht nemen, San Mateo County in Californië noteerde een scheidingspercentage van 70%! De staat Nevada, de thuisstaat van Las Vegas, heeft normaal driemaal zoveel scheidingen per hoofd van de bevolking dan het landelijke gemiddelde!

Het doorsnee paar dat scheidde, was gewoonlijk zo'n zeven jaar getrouwd voordat ze uit elkaar gingen. Dat is nu echter nog maar tussen de vier en vijf jaar. Wat is de oorzaak dat het scheidingspercentage toeneemt en de duur van het huwelijk afneemt?

Israëls verantwoordelijkheid

De media bombarderen ons met informatie die beweert dat seksueel bij elkaar passen de allerbelangrijkste factor binnen het huwelijk is. Toch is met het toenemen en de ruimere verspreiding van de kennis over seks, de gelegenheid om veel relaties te hebben en met veel partners te experimenteren alvorens een huwelijk aan te gaan, ook de vloek van het gebroken gezin, seksuele ziekten en een onstabiele, cynische en gewelddadige maatschappij toegenomen.

Het seksueel niet bij elkaar passen is niet de oorzaak van deze vloek. Het draagt bij tot echtscheiding, maar het is slechts één facet van een veel diepergaande nationale zonde. God heeft het vaak over deze zonde betreffende Israëls relatie met Hem onder het Oude Verbond.

Amos maakt een interessante vergelijking tussen de zonden van de heidenen en Israël. God belooft de heidenen om de volgende redenen te straffen:

Amos 1:3b, 6b, 9b, 11b, 13b; 2:1b ... Omdat zij Gilead met ijzeren dorssleden gedorst hebben, ... 6 ... Omdat zij een gehele bevolking hebben weggevoerd om die aan Edom uit te leveren, ... 9 ... Omdat zij een gehele bevolking aan Edom hebben uitgeleverd en aan geen broederbond hebben gedacht, ... 11 ... Omdat hij zijn broeder met het zwaard heeft vervolgd en zijn medelijden heeft verstikt, zodat zijn toorn eeuwig verscheurt ... 13 ... Omdat zij de zwangere vrouwen van Gilead hebben opengereten, ten einde hun eigen gebied uit te breiden, ... 2:1 ... Omdat hij het gebeente van Edoms koning tot kalk verbrand heeft,

Maar Zijn redenen om Israël te straffen zijn totaal anders:

Amos 2:4b, 6b-8 ... Omdat zij de wet des HEREN verworpen en zijn inzettingen niet onderhouden hebben, ... 6 ... Omdat zij de rechtvaardige voor geld verkopen en de arme om een paar schoenen. 7 Zij die ernaar snakken, dat stof van de aarde zij op het hoofd der geringen, en die de weg der weerlozen ombuigen; en een man en zijn vader gaan naar hetzelfde meisje, om mijn heilige naam te ontwijden; 8 op verpande klederen strekken zij zich uit naast elk altaar, en de wijn der beboeten drinken zij in hun godshuizen;

God oordeelt dat de andere volken schuldig zijn aan gruwelijke wreedheden tijdens het voeren van oorlog. Israëls zonden liggen echter grotendeels op het vlak van nationaal en persoonlijk bedrog, ongehoorzaamheid aan Gods geboden en het scheppen van sociale onrechtvaardigheid door niet trouw te zijn aan de medemens, om er zelf beter van te worden.

Het is niet zo dat andere volken deze eigenschappen niet hebben, maar Israël had minder verontschuldigingen om zo te zijn, omdat God de Israëlieten Zijn woord had gegeven. Ze hadden beter moeten weten! Amos 3:2 maakt dit heel goed duidelijk:

Amos 3:2 U alleen heb Ik gekend uit alle geslachten van het aardrijk; daarom zal Ik al uw ongerechtigheden aan u bezoeken.

God heeft geen ander volk het privilege gegeven om op getrouwe manier jegens Hem verantwoordelijk te zijn in het houden van Zijn geboden.

De psalmist van Psalm 111:10 schrijft:

Psalm 111:10 De vreze des HEREN is het begin der wijsheid, een goed inzicht hebben allen die ze betrachten. Zijn lof houdt eeuwig stand.

Aangezien het onderhouden van Zijn geboden begrip voortbrengt, volgt daaruit dat als iemand ze overtreedt, het begrip minder zal worden. Dit gebeurde er in Israël en we zien het in de manier waarop de zonde van ontrouw de kwaliteit van het leven op vele fronten tegelijkertijd heeft ondermijnd.

Het overheersende onderwerp bij Hosea is Israëls ontrouw in tegenstelling met Gods geduld, barmhartigheid en trouw. De profeet is in het bijzonder creatief in zijn metaforische beschrijvingen van Israëls geestelijke conditie en relatie met God. Hij introduceert twee op de voorgrond tredende metaforen in het tweede vers van het boek:

Hosea 1:2 Het begin van het spreken des HEREN door Hosea. De HERE zeide tot Hosea: Ga heen, neem u een ontuchtige vrouw en kinderen uit een ontuchtige geboren, want het land wendt zich in schandelijke ontucht van de HERE af.

De voornaamste metafoor is Israël als ontrouwe vrouw en de tweede is Israël als een kind uit ontucht of ontrouw geboren. Een kind is de vrucht of het product van een relatie. Hosea impliceert dat Israël, als kind uit een ontuchtige relatie, zijn eigenschappen duidelijk laat zien, omdat de volgende generatie de neiging heeft de trekken van de vorige over te nemen en misschien zelfs de uitwerking daarvan sterker te doen zijn. Een belangrijk karakteristiek van ontucht is ontrouw.

In de eerste metafoor is God een trouwe echtgenoot en in de tweede een liefhebbende en geduldige ouder. Israël is in beide gevallen ontrouw in het nakomen van haar verantwoordelijkheden. God noemt haar Handelingen openlijk overspel, ontucht of hoererij, omdat ze niet de plichten nakwam die ze in een contract, verbond, had beloofd. In duidelijker termen uitgedrukt is dit contract een huwelijk.

Zaaien en oogsten

Hoofdstuk 2 van Hosea borduurt verder op dit thema:

Hosea 2:1, 4, 6 Klaagt uw moeder aan, klaagt haar aan, want zij is mijn vrouw niet, en Ik ben haar man niet. Laat zij haar ontucht van haar gelaat verwijderen en haar overspel van haar boezem, ... 4 Want hun moeder heeft ontucht bedreven; zij, die van hen zwanger geweest is heeft schandelijk gehandeld. Want zij zeide: Ik wil achter mijn minnaars aan gaan, die mij mijn brood en water, mijn wol en vlas, mijn olie en drank geven. ... 6 Dan zal zij haar minnaars nalopen, maar hen niet bereiken; hen zoeken, maar niet vinden. Dan zal zij zeggen: ik wil heengaan en terugkeren tot mijn eerste man, want toen had ik het beter dan nu.

Israël is zo ontrouw aan haar plichten, dat ze openlijk overspel uitlokt en op agressieve manier achter haar liefhebbers aanjaagt. Haar agressiviteit bestendigt niet alleen een toestand, maar creëert ook een klimaat waarin de gevolgen ervan ernstiger worden. Paulus brengt dit principe in Galaten 6:7 onder woorden:

Galaten 6:7 Dwaalt niet, God laat niet met Zich spotten. Want wat een mens zaait, zal hij ook oogsten.

Het is een natuurwet dat tenzij iets in de groeicyclus tussenbeide komt, er meer wordt geoogst dan er is gezaaid.

De bijbel gebruikt een uitdrukking om dit laatste principe onder woorden te brengen:

Hosea 8:7a Want wind zaaien zij en storm oogsten zij:

Het is met het zaaien van ontrouw niet anders. Tenzij echt berouw en bekering tussenbeide komt, zal het meer ontrouw voortbrengen totdat de geest van ontucht, een houding die vele ernstige consequenties met zich meebrengt, de gehele natie doortrekt.

Spreuken 22:8 voegt nog een factor toe aan hoe zonde in intensiteit toeneemt:

Spreuken 22:8 Wie onrecht zaait, zal onheil oogsten; de staf van zijn gramschap zal vergaan.

De eerste zin herhaalt het principe dat zonde vrucht voortbrengt en zijn pijnlijke gevolgen in steeds bredere kring doet voelen. De tweede zin beeldt de "wet van vergelding" uit: "Het onrecht zal terugslaan en rampspoed brengen over de dader en hem misschien wel vernietigen!"

Hosea 4:1-2 openbaart enige consequenties van ontrouw:

Hosea 4:1-2 Hoort het woord des HEREN, gij Israëlieten, want de HERE heeft een rechtsgeding met de bewoners van het land, omdat er geen trouw, geen liefde en geen kennis Gods is in het land. 2 Vloeken, liegen, moorden, stelen en echtbreken! Men pleegt geweld, bloedbad volgt op bloedbad.

Als ontrouw eenmaal ieder gebied van een cultuur heeft besmet, dan wordt het onderscheid tussen juist en onjuist, goed en kwaad, moreel en immoreel vager. Zonder waarheid is er geen betrouwbare, ethische basis voor bestuur, handel of sociale relaties. Er zijn dan geen vaste standaards. Zonder deugden waarover een meerderheid het eens is, kan men er nooit helemaal zeker van zijn hoe een ander zich zal gedragen; zodoende is niemand meer te vertrouwen.

In deze context heeft liefde de betekenis van een standvastige liefde en niet een eenmalige handeling van goedheid jegens iemand in nood. Dit vers duidt er dus op dat mensen niet standvastig zijn in hun loyaliteiten. Zij jagen elke gril na die zich voordoet. We zouden kunnen zeggen dat ze "heet en koud" zijn, maar het lijkt erop dat ze een bepaalde toestand niet in stand kunnen houden, omdat als hun ogen weer iets nieuws zien, iets dat op een opwindende manier interessant is, dan gaan ze die richting uit totdat weer iets anders tot hun verbeelding spreekt.

De "kennis Gods" bestaat uit twee elementen: Het eerste is de kennis over God, over Zijn bestaan, Zijn woord en Zijn weg. Het tweede is het erkennen van Hem. Dit wijst op toewijding, een standvastige loyaliteit aan Hem persoonlijk en aan Zijn manier van leven als patroon van leven. De context vereist het tweede element aangezien God geen reden zou hebben mensen te beschuldigen die zich niet van Hem en Zijn manier van leven bewust waren. Omdat Hij Zich richt tot hen die die basiskennis hebben, zijn Zijn klachten gericht op ontrouwe, niet toegewijde mensen. In Amerika wordt het bijna onmogelijk om verantwoordelijke en betrouwbare mensen te vinden.

De verslavende eigenschappen van zonde

Hosea 4:11-13 voegt nog meer toe aan de lijst van gevolgen van ontrouw:

Hosea 4:11-13 Ontucht, wijn en most nemen het verstand weg. 12 Mijn volk raadpleegt zijn hout, en zijn staf moet het voorlichten. Want een geest van ontucht doet hen dwalen, zodat zij zich in ontucht aan hun God onttrekken. 13 Op de toppen der bergen slachten zij offers en op de heuvelen ontsteken zij die, onder eik, populier en terebint, omdat de schaduw ervan aangenaam is. Daarom bedrijven uw dochters ontucht en plegen uw schoondochters overspel.

Iedereen weet van de verslavende en vernietigende kracht van alcohol in wijn en most. Deze kan iemands denken (hart) in zoverre beïnvloeden dat hij het juiste perspectief van de situaties die zich voordoen uit het oog verliest en daarmee ook zijn voorzichtigheid. Alcohol heeft de macht het denken tot verslaving te brengen. Het heeft ook de subtiele eigenschap iemand ervan afhankelijk te maken terwijl het de vernietiging van de wil bevordert.

Verbazingwekkend genoeg somt God ontucht (ontrouw) op naast wijn en most, ons daarmee onderwijzend dat het ons op dezelfde manier kan beïnvloeden! Dit feit is eigenlijk niet zo goed bekend. Ontrouw is even verslavend en verwoestend als drugverslaving en het heeft veel meer mensen in zijn verwarrende web verstrikt dan er ooit aan drugs zijn verslaafd.

Hosea 7:1-4 introduceert een weerzinwekkend plaatje van de omvang van Israëls ontrouw:

Hosea 7:1-4 Zodra Ik Israël genees, worden Efraïms ongerechtigheid en de boosheden van Samaria onthuld. Want zij plegen bedrog: de dief dringt binnen, de bende plundert buiten. 2 En zij denken er niet aan, dat Ik al hun kwaad in gedachten houd. Nu omringen hen hun daden; zij zijn vóór mijn aangezicht. 3 Met hun boosheid verheugen zij de koning en met hun leugens de vorsten. 4 Zij allen zijn overspelig, zij zijn te vergelijken met een oven, die blijft branden, ook al is de bakker opgehouden met stoken, omdat hij het deeg kneedt, totdat het doorzuurd is.

We moeten wel blind zijn als we niet zien dat dezelfde condities in onze natie de overhand hebben. Als God berouw en genezing wil bewerkstelligen, dan moet Hij eerst de kennis van Zijn standaards weer bekend doen worden. Maar wanneer Hij dat doet, wordt de ontrouw wel heel erg duidelijk. Dat lijkt wel heel veel op wat Paulus in Romeinen 7:9 zegt:

Romeinen 7:9b ...; toen echter het gebod kwam, begon de zonde te leven, maar ik begon te sterven.

Helaas bekeerden de Israëlieten zich niet zoals Paulus, toen God hen hun zonden liet zien. Echt berouw is onmogelijk zonder een besef van zonde. Hosea's aanklacht is dat Israël zich niet bewust was van zijn ontrouw jegens God: "En zij denken er niet aan ..." Dit laat zien hoe "ver heen" ze al waren in hun verslaving aan de zonde. Ze waren bijna volledig ongevoelig geworden voor hun geestelijke toestand. Geestelijk gesproken slaapwandelden ze, waren ze zich niet bewust van de sociale ramp die zij hadden veroorzaakt en waarin zij zich koesterden. Ontrouw was de "norm" en algemeen aanvaard.

Ontrouw — een nationale karaktertrek

Als deze ontrouw samengaat met huwelijk en seks met wie dan ook, zullen maar weinig mensen veranderen, ondanks al het bewijs hoe verwoestend deze zonde is! Syfilis, gonorroe, herpes, chlamydia, AIDS, gebroken gezinnen, toenemende onwettige geboorten, opstandige kinderen, tieners die in verwachting zijn en sleutelkinderen die hun ouders alleen maar tegen bedtijd zien, omdat beide ouders werken om hen "te voorzien van de betere dingen van het leven", zijn maar enkele van de gevolgen.

Ontrouw scheurt het land uiteen! Hosea 7:5-7 laat zien dat de leiders van de natie blij zijn dat deze dingen gebeuren, omdat het hun een verontschuldiging geeft voor hun handelen! Bovendien varen zij er wel bij! Politici, dokters, advocaten, ziekenhuizen, pharmaceutische bedrijven, pornografen, boekhandelaren, filmmakers en anderen varen wel bij deze ontrouwe, overspelige maatschappij.

Jeremia schetst een vernietigend plaatje over Juda vlak voor het aan de Babyloniërs ten prooi viel:

Jeremia 5:7-8 Waarom zou Ik u vergeven? Uw kinderen verlaten Mij en zweren bij niet-goden. Toen Ik hen verzadigd had, pleegden zij echtbreuk, ja, in het hoerenhuis zijn zij thuis. 8 Geile, rondzwervende hengsten zijn het, zij hinniken ieder naar de vrouw van zijn naaste.

Profeet na profeet doet soortgelijke uitspraken. Israël heeft moeite om trouw te zijn aan wat het ook maar mag zijn: God, partner, land, werkgever en contracten! Ons nationaal denken rolt als kwik van hier naar daar — altijd maar in beweging om het beste voor zichzelf te verkrijgen, bereid om elke kant uit te gaan om voordeel en pleziertjes te hebben. Daar werken we heel hard aan. Het lijkt bij tijden wel dat het in onze genen zit!

Columnist Sydney J. Harris die in allerlei kranten in het gehele land publiceert, schrijft over het onderwerp betrouwbaarheid:

De meeste deugden komen voor op een glijdende schaal vanaf uitstekend tot ongerijmd; de meesten van ons zitten aardig in het midden, zonder onszelf of anderen teveel schade te berokkenen. Maar er is één deugd waarvoor geldt: alles of niets; en dat is betrouwbaarheid. Je bent of betrouwbaar of je bent het niet; en als je het niet bent, doet het er niet toe hoe dicht je erbij komt of hoe vaak je het wel bent.

Als ik werkgever zou zijn, ongeacht op welk gebied, dan zou ik bereid zijn heel wat persoonlijke of professionele tekortkomingen te accepteren, maar nooit deze. Het staat vast dat een persoon waar je niet van op aan kunt, ooit — en dan precies op het verkeerde moment — in gebreke zal blijven.

Het doet me denken aan de voorkomende Weense heer die, toen hem gevraagd werd: "Bent u trouw aan uw vrouw geweest?", antwoordde: "Heel vaak." Het is duidelijk dat iemand die vaak trouw is, in het geheel niet trouw is; hij kan dan net zo goed nooit trouw zijn.

Betrouwbaarheid is één van de moeilijkste karaktertrekken om middels tests of "screenen" of iets anders dan een persoonlijk kennen, zichtbaar te maken.

Sommige mensen zijn van nature of door oefening "een rots in de branding", terwijl anderen papier-maché zijn, dat geverfd is om op rotsen te gelijken; zij verkruimelen als er door de omstandigheden plotseling druk wordt uitgeoefend.

Als u getrouwd bent met iemand die niet vertrouwd kan worden op eigen benen te kunnen staan, dan doet het er nauwelijks toe wat voor bewonderenswaardige trekken uw partner wel heeft, omdat u nooit weet wanneer en waar u teleurgesteld zult worden.

Het is hetzelfde als getrouwd zijn met een alcoholist, die "er" slechts een deel van de tijd is en meestal niet als hij het hardst nodig is.

We moeten consequentheid zien in de mensen waarmee we omgaan: een zeker weten van wat we rechtmatig van hen kunnen verwachten, uitgezonderd plotselinge ziekte of rampspoed die niemand kan voorzien. Anders is er geen echte relatie, maar alleen een voortdurend meewaaien met de winden van grillen en genot.

Het is gemakkelijk genegenheid voor een ander te voelen, maar het is moeilijker om dit gevoel in daden te vertalen, dagelijkse daden, die een doelbewustheid demonstreren in een huiselijke routine die misschien niet zo indrukwekkend is als de een of andere heldhaftige reddingsactie, maar dat houdt het vaartuig drijvend ongeacht uit welke hoek de wind waait.

De meest diepgaande en belangrijkste deugden zijn vaak de saaiste; daar win je geen medailles mee; daar krijg je geen eer voor; maar ze houden de maatschappij bijeen en zorgen ervoor dat die functioneert, nu en altijd.

Ontrouw en seks

Mannen schijnen in het bijzonder onverantwoordelijk en ambivalent te zijn aangaande seks. Een artikel in Woman's Day van 28 juli 1978 vermeldt dat zo'n 50 tot 70% van de Amerikaanse getrouwde mannen minstens één keer overspel heeft gepleegd! The Ladies' Home Journal van 30 october 1981 noemt een getal van 54% en het Hite Report beweert dat het 66% is.

Wat het preciese getal ook mag zijn, het is uitzonderlijk hoog, in het bijzonder daar een ander onderzoek aan het licht brengt dat 67% van alle getrouwde mannen zegt dat overspel altijd verkeerd is. Wat een dubbele moraal! Al vinden ze het verkeerd, toch is een groot percentage mannen bereid het te begaan als de gelegenheid zich voordoet. Dit laat zien wat God bedoelt met onze ontrouw.

We zijn zelfgerichte, opportunistische mensen die bereid zijn principes, standaards, traditie of geloof aan te passen als dat tot eigen voordeel strekt. Zelfs al kunnen we zien dat het "voordeel" hoogstens van korte duur is — en misschien zelfs heel riskant — toch happen we gewoonlijk toe. Een artikel in McCall's van augustus 1981 met de titel "Wat mannen van vrouwen verlangen" zegt het volgende:

Ze zeggen dat ze aan dezelfde dingen als vrouwen waarde hechten: loyaliteit, toewijding, zorgen. Tegelijkertijd staan velen erop dat ze de spanning en de opwinding van het achter andere vrouwen aanzitten "nodig hebben". Is er een manier waarop we deze verwarde boodschappen enige zin kunnen geven en nieuw begrip tussen de seksen kunnen ontdekken?

Ja, het wordt zonde genoemd. Het zevende gebod is: "Gij zult niet echtbreken." Het tiende vermeldt daarnaast "Gij zult niet begeren uws naasten vrouw."

Zulke hartstochten maken deel uit van ons menszijn en we moeten ermee omgaan en ze overwinnen. Als we dat niet doen, zullen ze ons veel ellende bezorgen. Merk op hoe het verhaal over Amnon, een jongeman die zichzelf niet in bedwang had om trouw te blijven, de oorzaak en gevolgen van deze zonde illustreren:

2 Samuël 13:1-2, 14-15 Daarna gebeurde het volgende. Absalom, de zoon van David, had een bekoorlijke zuster, Tamar geheten; en Amnon, de zoon van David, kreeg haar lief. 2 Amnon leed er zó onder, dat hij ziek werd om der wille van zijn zuster Tamar; want zij was een maagd en het leek Amnon onmogelijk haar iets aan te doen. ... [Tamar protesteerde tegen zijn avances.] 14 Hij wilde echter naar haar niet luisteren, maar overweldigde haar, onteerde en verkrachtte haar. 15 Daarna kreeg Amnon een zeer grote afkeer van haar; ja, de afkeer die hij tegen haar kreeg, was groter dan de liefde waarmee hij haar had liefgehad; en Amnon zeide tot haar: Sta op, ga weg!

Altijd als een ding, zoals bijvoorbeeld seks, een doel in zichzelf wordt, geeft het niet langer het bevredigende genoegen dat God ermee voorhad als het binnen de context van liefde wordt gebruikt. In plaats daarvan zoekt iemand — vanwege de verslavende trekken van zonde — tevergeefs naar de bevredigende vervulling van zijn verwachtingen. Hij oogst daarmee altijd het schuldgevoel dat samengaat met een kennis van zonde.

Salomo laat in Prediker 1:8 zien dat de menselijke natuur niet te bevredigen valt. Dit is niet de manier waarop God ons heeft gemaakt, maar hoe we door de zonde zijn geworden.

Romeinen 8:7a ... de gezindheid van het vlees is vijandschap tegen God; ...

We zijn ontaard in onze verlangens en onze verlangens moeten veranderd worden om te genieten van de voordelen die God ermee voorheeft.

Het bovengenoemde artikel uit Woman's Day somt redenen op die mannen geven om trouw te blijven, in de volgorde van meestgenoemde naar minstgenoemde:

  1. De vrees gesnapt te worden. Mannen vermijden overspel, niet omdat het zonde is, maar om de pijn te voorkomen dat ze mogelijk alles — sociaal, financieel — verliezen. Mensen zijn banger van een schandaal dan van zonde, omdat ze bij anderen goed aangeschreven willen staan.
  2. Het niet in staat zijn om te gaan met schuld en bedrog. Het probleem is niet het overspel en het kwaad dat daaruit voorkomt, maar persoonlijk iets te moeten dragen dat ze niet langer kunnen verbergen.
  3. Het gebrek aan gelegenheid. Mannen staan open voor overspel, maar de gelegenheid doet zich nooit voor omdat hun vrouwen altijd op de achtergrond aanwezig zijn.
  4. Het geloof dat getrouwde mannen trouw moeten zijn. Dit is meer een zich aanpassen aan sociale druk dan een geloof in God.
  5. Het persoonlijke verlangen trouw te zijn.

Niet één van de vijf vermeldt God. Dit kan zijn omdat het niet in is om over God te praten, toch kan het ook zijn dat God niet in hun gedachten is en ze nooit nadenken over wat Hij denkt.

Davids overspel en de gevolgen ervan

Koning Davids uitstapje in overspel laat zien dat men — ongeacht zijn positie in het leven — het, net zoals bij moord, niet kan begaan zonder het beschadigen van relaties. 2 Samuël 12:9-14 beschrijft het proces van oorzaak en gevolg:

2 Samuël 12:9-14 Waarom hebt gij het woord des HEREN veracht, en gedaan wat kwaad is in zijn ogen? De Hethiet Uria hebt gij door het zwaard verslagen; zijn vrouw hebt gij u tot vrouw genomen, hemzelf hebt gij door het zwaard der Ammonieten gedood. 10 Nu dan, het zwaard zal van uw huis nimmermeer wijken, omdat gij Mij hebt veracht, en de vrouw van de Hethiet Uria genomen hebt, opdat zij u tot vrouw zou zijn. 11 Zo zegt de HERE: Zie, Ik zal over u een kwaad doen komen, uit uw eigen huis; Ik zal uw vrouwen voor uw ogen weghalen en aan uw naaste geven; die zal bij uw vrouwen liggen op klaarlichte dag. 12 Want gij hebt het wel in het verborgen gedaan, maar Ik zal dit doen in tegenwoordigheid van geheel Israël en in het volle licht. 13 Toen sprak David tot Natan: Ik heb tegen de HERE gezondigd. En Natan zeide tot David: De HERE heeft uw zonde vergeven: gij zult niet sterven, 14 ofschoon gij door deze daad de vijanden des HEREN zeer hebt doen lasteren, de zoon echter, die u geboren is, zal sterven.

Zonde brengt in het algemeen twee gevolgen teweeg: Ten eerste brengt het — vanwege het verbreken van vertrouwen — scheiding tussen ons en God tot stand (Jesaja 59:1-2). Ten tweede brengt het kwade gevolgen teweeg in de wereld. Na oprecht berouw ruimt Gods barmhartige vergeving het eerste gevolg uit de weg. Het tweede blijft echter en de zondaar moet deze dragen en — tragisch genoeg — ook de anderen die in het web ervan verstrikt zijn geraakt. Als gevolg van Davids zonde stierven er direct of indirect vijf mensen, inclusief vier van Davids zonen: Uria, het onwettige kind, Absalom, Amnon en Adonia!

Maar dat was niet het einde van de straf. 2 Samuël 16:20-22 vertelt over nog een stap in het zich ontvouwen van de gevolgen van deze zonde:

2 Samuël 16:20-22 Daarop sprak Absalom tot Achitofel: Geeft raad; wat zullen wij doen? 21 Toen zeide Achitofel tot Absalom: Ga tot de bijvrouwen van uw vader, die hij achtergelaten heeft om toezicht te houden op het paleis. Als geheel Israël hoort, dat gij u bij uw vader in een kwade reuk gebracht hebt, dan zullen allen die met u zijn, moed vatten. 22 Men spande dan voor Absalom een tent op het dak, en Absalom ging tot de bijvrouwen van zijn vader ten aanschouwen van geheel Israël.

2 Samuël 20:3 voegt nog een laatste opmerking toe over deze gebeurtenis:

2 Samuël 20:3 Toen David in zijn paleis te Jeruzalem was gekomen, nam de koning de tien vrouwen, de bijvrouwen die hij achtergelaten had om toezicht te houden op het paleis, en stelde ze onder bewaking. Hij voorzag in haar onderhoud, maar kwam niet tot haar. Zij bleven als in weduwschap afgezonderd tot de dag van haar dood toe.

God profeteerde het en Absalom en Achitofel gebruikten het in politiek opzicht om David in diskrediet te brengen en Absalom te verheffen. Het toont het gebrek aan respect van Absalom voor zijn vader, wat minstens gedeeltelijk voortkwam uit het alombekende seksleven van zijn vader. Was het overspel er de oorzaak van dat het leven van de bijvrouwen beter werd?

Spreuken 6:27 Zal iemand vuur in zijn boezem halen, zonder dat zijn klederen in brand geraken?

Nee, dat kan hij niet. Hij brandt niet alleen zichzelf, maar degenen die dicht bij hem zijn lijden ook, omdat de straf van deze zonde uitwerkt in het vernietigen van relaties die heel dierbaar en gekoesterd zouden moeten worden.

Ontucht

1 Corinthiërs 6:19-20 en 7:4 geven aan dat alle onkuis gedrag voor het huwelijk ("ontucht") ook ontrouw is en dat geldt nog eens te meer voor een christen.

1 Corinthiërs 6:19-20 Of weet gij niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, die in u woont, die gij van God ontvangen hebt, en dat gij niet van uzelf zijt? 20 Want gij zijt gekocht en betaald. Verheerlijkt dan God met uw lichaam.

1 Corinthiërs 7:4 De vrouw heeft niet zelf over haar lichaam te beschikken, doch haar man; en eveneens heeft de man niet zelf over zijn lichaam te beschikken, doch zijn vrouw.

Nadat we het bloed van Jezus Christus aanvaard hebben voor de vergeving van zonde behoren we Hem toe, daar Hij ons middels Zijn dood gekocht heeft en voor ons heeft betaald. Als Zijn bezit of dienstknecht (letterlijk "slaaf") verbiedt Hij ons nadrukkelijk bij zulk soort activiteiten betrokken te zijn. Daarnaast helpt de geest van Gods wet ons te begrijpen dat ontucht ontrouw is ten opzichte van onze toekomstige partner. De maagdelijkheid moet bewaard worden voor degene met wie we uiteindelijk trouwen, zodat hij of zij geen partner krijgt die bezoedeld is door intieme omgang met iemand anders.

En al vergeeft God, evenals bij overspel, iemand die ontucht heeft gepleegd zijn zonde, toch zullen de gevolgen van ontucht hun tol eisen. Gods wet brengt automatisch een straf teweeg. Soms uit die zich in een ziekte. Andere keren kan er een onwettig kind geboren worden of een gedwongen huwelijk plaatsvinden tussen twee personen die in het geheel niet bij elkaar passen. Een paar minuutjes van verboden plezier is zo'n prijs niet waard!

Paulus schrijft aan de Thessalonicenzen:

1 Thessalonicenzen 4:3-7 Want dit wil God: uw heiliging, dat gij u onthoudt van de hoererij, 4 dat ieder uwer in heiliging en eerbaarheid zijn vat wete te verwerven, 5 niet in hartstochtelijke begeerlijkheid, zoals ook de heidenen, die van God niet weten, 6 en dat men zijn broeder niet slecht behandele of bedriege in deze zaak, want de Here is een wreker van dit alles, zoals wij u ook vroeger gezegd en nadrukkelijk betuigd hebben. 7 Want God heeft ons niet geroepen tot onreinheid, maar in heiliging.

Op de rand van vernietiging

Wat we met onze ontrouw hebben gezaaid — en nu op het punt staan te gaan oogsten — wordt in Hosea 10:12-15 geïllustreerd:

Hosea 10:12-15 Zaait in gerechtigheid, oogst in liefde, ontgint u nieuw land. Dan is het tijd om de HERE te vragen, totdat Hij komt en voor u gerechtigheid laat regenen. 13 Gij hebt goddeloosheid geploegd, misdaad geoogst; de vrucht van leugen hebt gij gegeten, omdat gij hebt vertrouwd op uw eigen weg, op uw vele helden. 14 Daarom zal krijgsrumoer zich tegen uw volk verheffen, en al uw vestingen zullen worden verwoest, gelijk Salman Bet-arbel verwoestte, ten dage van de strijd, toen moeder en kinderen werden verpletterd. 15 Zulks heeft Betel u aangedaan, vanwege uw diepe verdorvenheid. In de morgenstond wordt de koning van Israël voorgoed verdelgd.

Door gehoor te geven aan de sensueel aantrekkelijke, maar zondige adviezen van zogenaamde autoriteiten is ons volk ten prooi gevallen aan de wellustige verlangens van de menselijke natuur. Humanistische psychologen en psychiaters proberen met academisch gepraat de mensen er weloverwogen van te doordringen dat zonde achterhaald is en dat we ons geen zorgen moeten maken over trouw of maagd blijven. Predikanten nemen afstand van de bijbelse autoriteit door deze niet meer te respecteren dan een menselijk geschrift. Seksgoeroes zoals Alex Comfort, schrijver van The joy of Seks, zei eens over seks: "Er is niets om bang van te zijn en dat is er ook nooit geweest." Al decennia lang heeft Hugh Hefner zijn "Playboy-filosofie" geventileerd in zijn magazine en heeft daarmee de toon gezet voor de hedendaagse morele standaards. We kunnen ook de politieke figuren niet vergeten wier seksuele uitspattingen, waar vroeger alleen maar over gefluisterd werd, nu openlijk worden besproken. Toch worden er velen herkozen, waarmee het publiek zijn instemming of ongeïnteresseerdheid duidelijk maakt.

Dit wordt de mensen wijs gemaakt, zelfs al laten de statistieken een voortdurende stijging zien van het aantal seksueel overdraagbare ziekten en een gelijkblijvend scheidingspercentage. Omdat Gods wet niet onmiddellijk een vonnis voltrekt (Prediker 8:11), roepen de bevorderaars van het hedonisme: "Er staat geen straf op!" Maar omdat God trouw is, staat het vast dat de straf ten uitvoer zal worden gebracht. De straffen nemen toe, brengen grote ellende teweeg en worden zichtbaar voor iedereen die het wil zien. Hoeveel gemakkelijker is het om wijsheid te leren door God te gehoorzamen in plaats van door de harde ervaringen van de menselijke natuur!

Leviticus 20:22 sluit een sectie af die gewijd is aan diverse seksuele zonden en brengt een belangrijk resultaat of straf voor het overtreden van het zevende gebod onder woorden:

Leviticus 20:22 Neemt dan al mijn inzettingen en al mijn verordeningen nauwgezet in acht, opdat het land, waarheen Ik u breng om daarin te wonen, u niet uitspuwe.

Dit is de manier van de bijbel om te zeggen dat als een maatschappij onbeperkt Gods wet overtreedt, de natuur als een vijand zal opstaan en het onmogelijk zal maken in het land te blijven wonen. De inwoners zullen ontworteld en eruit geworpen worden — maar dat zal niet gebeuren voordat er velen door honger, oorlog en natuurrampen zijn gestorven. Het natuurlijke proces van zonde zal zo'n natie op de knieën brengen en het voor het oog van de wereld vernederen.

Israëls probleem met ontrouw, waarvan seksuele ontrouw de belangrijkste uiting is, heeft ons op de rand van de vernietiging gebracht. Pas op, gemeente! Er is een grote, maatschappelijke ramp onderweg en deze bouwt zich op naar een hoogtepunt. Als we daar in verstrikt raken, dan zal deze ons rechtstreeks in de "verdrukking" voeren. Dit zou ons er werkelijk toe moeten aanzetten om het zevende gebod te onderhouden.

© 1997 Church of the Great God
PO Box 471846
Charlotte, NC 28247-1846
(803) 802-7075

Email deze pagina
E-mail aan:
Uw e-mailadres:
Commentaar:  (naar keuze)