'Na drie dagen'

Door Richard T. Ritenbaugh
1995

Eeuwenlang hebben de christelijke kerken van deze wereld geloofd dat onze Zaligmaker, Jezus Christus van Nazaret, op vrijdag voor onze zonden stierf en op zondag uit de doden opstond. Bevat dit geloof enige waarheid? Kan het vanuit de Schriften bewezen worden? Nee! Erger nog, dit geloof heeft christenen misleid tot het aanvaarden van valse leerstellingen, zoals het houden van erediensten op zondag en het vieren van Pasen.

Zei Christus de waarheid toen Hij zei: "Na drie dagen zal Ik opstaan"? Zo niet, dan hebben we geen Zaligmaker!

Maar onze God liegt niet! Hier volgt de waarheid over de dood en de opstanding van Jezus Christus!

Jezus van Nazaret, de Christus, de grootste Mens die ooit op deze aarde heeft gewandeld, stierf omstreeks 3 uur in de namiddag op woensdag 25 april in het jaar 31 n.Chr. Enkele uren later tegen zonsondergang werd Hij in het nieuw uitgehouwen graf van Jozef van Arimatea gelegd. Op de wekelijkse sabbat, zaterdag 28 april, precies drie dagen na Zijn begrafenis, wekte God de Vader Zijn Zoon op tot eeuwig leven.

Hoe kunnen we zo precies en dogmatisch zijn?

Het zou dwaas zijn zulke schokkende beweringen te doen zonder bewijs. Hoe kunnen we weten wanneer deze belangrijke gebeurtenissen plaatsvonden?

Zij staan duidelijk opgeschreven in de verslagen van Jezus' dood en opstanding in de vier evangeliën, Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes. Onder inspiratie van God (2 Timotheüs 3:16) beschreven deze gelovige mannen de woorden en daden van hun Heer en Zaligmaker ten behoeve van de gehele mensheid. God, als de uiteindelijke auteur van deze verslagen, verlangde dat al de relevante details van het leven van Zijn Zoon werden opgeschreven als een getuigenis voor de mensheid van Zijn volmaakt leven en Zijn offer.

Al de aanwijzingen, al de aanduidingen betreffende de data en tijden van deze gebeurtenissen zijn verspreid "hier een weinig, daar een weinig" (Jesaja 28:10) over de evangeliën. Andere belangrijke feitjes zijn verspreid over andere boeken van de Bijbel, een beetje als de stukjes van een legpuzzel. Als de verschillende stukjes bij elkaar worden gelegd met de verslagen van de evangelieschrijvers die elkaar op opvallende wijze aanvullen, wordt het resulterende raamwerk van de tijd onaantastbaar.

We kunnen zeker weten wanneer Jezus stierf en weer opstond!

Moeten we weten?

Is het werkelijk belangrijk om deze gebeurtenissen zo nauwkeurig te kunnen vaststellen? Reeds bijna tweeduizend jaar hebben christenen geleefd en zijn ze gestorven. Hoe belangrijk was deze kennis voor hun behoud? Is deze kennis zelfs nodig voor behoud?

Dat zou best zo kunnen zijn!

Op zichzelf zouden deze data slechts onbeduidend zijn als ze geen relatie hadden met diepere geestelijke waarheden. Maar het christendom van deze wereld heeft zijn twee meest bekende feestdagen gebaseerd op haar berekening van de gebeurtenissen die plaatsvonden tijdens die cruciale week. Goede Vrijdag en Paaszondag die ogenschijnlijk tot doel hebben Jezus' dood en opstanding te herdenken, zijn gebaseerd op de veronderstelling dat onze Zaligmaker op vrijdag werd gekruisigd en de volgende zondag, bij het aanbreken van de dag, uit de doden opstond.

"Nou, en?", zouden sommigen kunnen zeggen. "Is het vieren van die dagen op een vaste tijd van het jaar niet goed genoeg? Geeft dat geen eer aan Christus?"

In het geheel niet!

God laat niet met Zich spotten (Galaten 6:7)! Op diverse plaatsen in de Bijbel stelt Hij heel ondubbelzinnig dat Hij een jaloers (naijverig) God is (Exodus 34:14; Deuteronomium 6:14-15) ? Hij wil niet dat Hij wordt gediend zoals ander goden (Deuteronomium 12:3-4, 30-31). Toen Hij Zijn uitverkoren volk Israël instrueerde hoe zij Hem moesten dienen, waarschuwde Hij hen niets toe te voegen of af te doen van wat Hij had gezegd (Deuteronomium 4:2; 12:32; zie ook Openbaring 22:18-19).

Let bijvoorbeeld op Zijn schrikwekkende toorn toen de Israëlieten Hem middels het gouden kalf probeerden te dienen (Exodus 32:1-9). Zij riepen "een feest voor de Here" uit (vers 5), maar Hij wilde daar niets van weten! Hij was zo verbolgen over de afgoderij van het volk dat Hij overwoog de gehele natie uit te roeien en opnieuw te beginnen met het gezin van Mozes.

Diezelfde God ? Yahweh, de Heer van het Oude Testament ? werd Jezus Christus! Zal onze Zaligmaker gediend kunnen worden op een manier die op een leugen is gebaseerd? Zeer zeker niet! En dit neemt op geen enkele manier de niet-bijbelse (Zouden we durven zeggen "heidense"?) tradities en gewoontes in overweging die de herdenking van Zijn offer en zegevierende overwinning zijn gaan beheersen!

Een andere valse leerstelling van het "christendom" die is gebaseerd op hun foute berekening van deze gebeurtenissen, is "de dag des Heren". Katholieke en protestante kerken over de gehele wereld zitten vol met oprechte maar misleide mensen die geloven dat Christus de rustdag van sabbat in zondag veranderde. Hoe wordt Hij verondersteld dat te hebben gedaan?

Door Zijn opstanding!

Als we zouden kunnen bewijzen dat Hij op sabbat vanuit het graf opstond, wat zou er dan gebeuren met het fundament van deze leerstelling? Die zou verdwijnen! Hun theologen zouden slechts de "bewijsteksten" met de vaagste bewijskracht overhouden om zich op te baseren (1 Corinthiërs 16:1-2; Openbaring 1:10)!

Nergens in het Nieuwe Testament wordt het eeuwige sabbatsverbond opgeheven (Exodus 31:12-17), want God maakte de sabbat voor de gehele mensheid (Marcus 2:27). In tegendeel Jezus hield de sabbat (Lucas 4:16), Paulus hield hem (Handelingen 17:2) en heidenen hielden hem (Handelingen 13:42-44; 16:13)! De auteur van Hebreeën schrijft duidelijk: "Er blijft dus een sabbatsrust voor het volk van God" (Hebreeën 4:9).

We kunnen dus heel duidelijk zien dat de correcte data voor de dood en opstanding van Jezus Christus van levensbelang kunnen worden voor ons behoud.

Het teken

Als Jezus op zondagmorgen zou zijn opgestaan, na op vrijdagavond ter aarde te zijn besteld, dan hebben we geen Zaligmaker!

Het is waar! Jezus gaf slechts één teken voor Zijn Messiasschap:

Toen antwoordden Hem enige der schriftgeleerden en Farizeeën en zeiden: Meester, wij zouden wel een teken van U willen zien. 39 Maar Hij antwoordde hun en zeide: Een boos en overspelig geslacht verlangt een teken, maar het zal geen teken ontvangen dan het teken van Jona, de profeet. 40 Want gelijk Jona drie dagen en drie nachten in de buik van het zeemonster was, zo zal de Zoon des mensen in het hart der aarde zijn, drie dagen en drie nachten. (Mattheüs 12:38-40)

Waarom vroegen de Farizeeën Hem om een teken? Het antwoord staat in het gedeelte dat onmiddellijk aan hun verzoek voorafgaat. Jezus had gepredikt "aan zijn vrucht kent men de boom" (vers 33), daarom was het natuurlijk dat deze joden Jezus om een teken vroegen om te bewijzen dat Hij de Messias was! Zij wilden zien welke vrucht Hij zou voortbrengen!

Jezus was snel om hen te berispen omdat zij totaal niet begrepen waar het om ging (vers 41-42)! Om hun nieuwsgierigheid te bevredigen wilden ze een wonderteken zien, maar de vrucht waar Jezus op doelde was bekering, goede werken en geestelijke groei. Hij zou hen laten wachten om de vruchten van Zijn optreden op aarde te zien.

Daarom zei Hij (geparafraseerd): "Het enige teken dat absoluut de waarheid van Mijn boodschap zal bewijzen, is er een waarover Ik geen controle heb. Ik zal precies drie dagen en drie nachten in het graf zijn. Ik zal dood zijn. Ik zal niet in staat zijn Mijzelf op te wekken. Als God de Vader Mij dus precies na drie dagen en drie nachten opwekt, dan zal het absoluut bewezen zijn dat Ik de Messias ben."

Hij gaf hetzelfde teken op andere plaatsen aan andere toehoorders, waarbij Hij elke keer soortgelijke bewoordingen gebruikte. In Johannes 2:19-21 zegt Hij: "Breek deze tempel af en binnen drie dagen zal Ik hem doen herrijzen. ... Maar Hij sprak van de tempel zijns lichaams."

Tegen Zijn discipelen zei Hij: "De Zoon des mensen wordt overgeleverd in de handen der mensen en zij zullen Hem ter dood brengen en drie dagen na Zijn dood zal Hij opstaan" (Marcus 9:31; 10:33-34; Mattheüs 17:22-23; 20:18-19; Lucas 9:22)

Marcus 8:31 brengt dezelfde periode iets anders onder woorden: "En Hij begon hen te leren, dat de Zoon des mensen veel moest lijden en verworpen worden door de oudsten en de overpriesters en de schriftgeleerden en gedood worden en na drie dagen opstaan." Zelfs de overpriesters en Farizeeën herinneren zich Zijn teken. Zij zeggen Pilatus na de kruisiging: "En zij zeiden: Heer, wij hebben ons herinnerd, dat die verleider bij zijn leven gezegd heeft: Na drie dagen word Ik opgewekt" (Mattheüs 27:63).

Wat is drie dagen?

Kunnen we drie dagen inpassen tussen vrijdagavond en zondagmorgen? Het algemene geloof onder "christenen" is dat Christus delen van drie dagen bedoelde: een deel van vrijdag, de hele zaterdag en een deel van zondag. Maar zei Hij dat?

Een van de belangrijkste regels van bijbelinterpretatie is de Bijbel zichzelf te laten interpreteren. De Bijbel legt vaak zijn symbolen uit en definieert zijn begrippen. Is er een bijbelse definitie van wat een "dag" en een "nacht" precies zijn? Ja, die is er!

Jezus Zelf geeft de definitie in Johannes 11:9-10:

Johannes 11:9-10 Jezus antwoordde: Gaan er geen twaalf uren in een dag? Als iemand overdag loopt, stoot hij zich niet, omdat hij het licht van deze wereld kan zien; 10 maar wanneer iemand bij nacht loopt, stoot hij zich, omdat het licht niet in hem is.

De duidelijk betekenis is dat Hij erkende dat de twaalf uren daglicht een "dag" vormen en de overeenkomende twaalf uren van duisternis noemde Hij "nacht". Drie dagen en drie nachten bestaan dus uit zes perioden van twaalf uur, ofwel 72 uur.

Dit is dezelfde methode die Hij in het Oude Testament gebruikt ? in feite al in het allereerste hoofdstuk van de Bijbel! "En God noemde het licht dag, en de duisternis noemde Hij nacht. Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de eerste dag. ... Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de tweede dag. ...Toen was het avond geweest en het was morgen geweest: de derde dag." Hier worden drie dagen en drie nachten zo duidelijk gedefinieerd dat iedereen het kan begrijpen!

Wat kunnen we zeggen van het teken van Jona? Was de profeet een volledige periode van 72 uur in de buik van de grote vis? De kanttekening in Bullingers Companion Bible voor Jona 1:17 luidt: "Drie dagen en drie nachten. Het Hebreeuwse idioom 'drie dagen' kan gebruikt worden voor delen van drie dagen (en zelfs van jaren): maar niet als het woord 'nachten' wordt toegevoegd" (nadruk van ons). Door de toevoeging van "nachten" wordt de uitdrukking specifieker waardoor het idee van "delen" van dagen wordt uitgesloten!

De verschillende uitdrukkingen die Christus gebruikte, helpen om die "drie dagen" nog verder te definiëren. We weten reeds dat "drie dagen en drie nachten" verwijzen naar een periode van 72 uur. Wat kunnen we zeggen van de andere bewoordingen? Bedoelen die hetzelfde?

Jezus zei dat Hij "de derde dag" zou opstaan. Deze woorden beperken die periode tot niet minder dan 48 uur en niet meer dan 72 uur vanaf Zijn begrafenis.
Hij zei ook dat Hij binnen drie dagen zou opstaan. De duur van Zijn verblijf "in het hart der aarde" zou dus niet langer kunnen zijn dan 72 uur.

Twee andere keren wordt er gezegd dag Hij "na drie dagen" zou opstaan. Dit duidt erop dat Hij minstens 72 uur en geen seconde minder in het graf moest zijn!

Als we al deze factoren bijeennemen kunnen we slechts tot één ondubbelzinnige conclusie komen: Jezus Christus lag precies op de seconde af 72 uur in het graf van Jozef van Arimatea! Als Hij eerder of later zou worden opgewekt, hebben we geen Zaligmaker omdat het enige teken dat Hij gaf ontbreekt.

Hij zou een bedrieger zijn!

Maar we hebben de verzekering dat "de Schrift niet gebroken kan worden" (Johannes 10:35). Wat God profeteert komt tot stand (Jesaja 46:9-11). In dit geval werd Zijn woord tot op de seconde nauwkeurig vervuld!

Op welk tijdstip van de dag werd Hij begraven?

Nu we weten dat Jezus 72 uur dood in het graf verbleef, kunnen we ons ontdoen van het scenario van de traditionele Goede Vrijdag-Paaszondag traditie. Het is eenvoudig niet mogelijk om drie dagen van 24 uur in die periode te passen, in het bijzonder als we moeten geloven dat Hij bij het aanbreken van de dag op zondag uit de doden opstond!

Is er voor deze traditie ? een opstanding bij het aanbreken van de dag ? enig feit waarop ze zich kan baseren? Zo neen, op welk tijdstip van de dag werd Jezus dan opgewekt?

Mattheüs, Marcus en Lucas zijn heel specifiek over wanneer Jezus stierf. Johannes legt alleen de tijd van de kruisiging vast (Johannes 19:14-16). Lucas geeft het meest beknopte verslag.

En het was reeds ongeveer het zesde uur [toen Hij werd gekruisigd] en er kwam duisternis over het gehele land tot het negende uur, want de zon werd verduisterd. En het voorhangsel van de tempel scheurde middendoor. En Jezus riep met luider stem: Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest. En toen Hij dat gezegd had, gaf Hij de geest. (Lucas 23:44-46)

Jezus hing drie uur aan het kruis alvorens Hij "op het negende uur" stierf (Marcus 15:34; zie Mattheüs 27:46). Daar ze de Hebreeuwse methode van het tellen van de uren van de dag vanaf zonsopgang gebruikten, duiden de evangelieschrijvers erop dat Jezus rond het middaguur werd gekruisigd en omstreeks 3 uur 's middags stierf. Ze zijn het op dit punt opmerkelijk met elkaar eens.

Marcus gaat verder met het verslag:

En toen het reeds avond geworden was, kwam omdat het Voorbereiding, dat is de voorsabbat, was, Jozef van Arimatea, een aanzienlijk lid van de Raad, die ook zelf het Koninkrijk Gods verwachtte; en hij waagde het naar Pilatus te gaan en het lichaam van Jezus te vragen. ... En ... schonk hij het lichaam aan Jozef. En deze kocht linnen en hij nam Hem af van het kruis, wikkelde Hem in het linnen en legde Hem in een graf, dat in een rots uitgehouwen was, en hij wentelde een steen voor de ingang van het graf. (Marcus 15:42-43, 45-46)

Er vallen diverse punten op in deze passage:

De avond begon ? op zijn best had Jozef hooguit drie uur voor zonsondergang, wanneer de sabbat zou beginnen. De taak om de specerijen die voor een begrafenis nodig waren, te bereiden en aan te brengen was uitdrukkelijk verboden op de sabbat (Exodus 20:8-10). Daarnaast verlangt Deuteronomium 21:22-23 dat een geëxecuteerde misdadiger voor het aanbreken van de nacht begraven wordt, en de Joodse wet uit die tijd vereiste dat alle dode lichamen voor een sabbat of een feestdag begraven moesten worden (Johannes 19:31).

Voordat hij het lichaam van het kruis kon afnemen moest Jozef naar Pilatus gaan om toestemming te krijgen. Eerst geloofde Pilatus niet dat Jezus zo snel was gestorven. Hij riep dus de centurio belast met de kruisiging om dit te verifiëren (Marcus 15:44-45). Dit uitstel moet minstens een half uur hebben gekost.

Nadat hij de toestemming had ontvangen, ging Jozef naar een lokale winkel om diverse meters fijn linnen te kopen om Jezus in te wikkelen. Met de hulp van Nicodemus nam hij daarna het lichaam van het kruis af, wikkelde het in het linnen ? samen met zo'n honderd pond aan specerijen ? en plaatste het in het graf (Johannes 19:39-41).

Door al deze activiteiten en dit werk op de verschillende locaties, moeten Jozef en Nicodemus heel weinig daglicht over hebben gehad toen ze uiteindelijk de steen voor de toegang van het graf rolden. Voor wat betreft dit punt zijn alle verslagen het eens: zonsondergang was heel dichtbij (Mattheüs 27:57; Marcus 15:42; Lucas 23:54; Johannes 19:31).

Niemand stelt ter discussie dat Jezus tegen zonsondergang "in het hart der aarde" werd gelegd. Indien Hij ? zoals we hebben laten zien ? precies 72 uur begraven was, werd Hij ook tegen zonsondergang opgewekt ? en niet bij zonsopgang!

De voorbereidingsdag voor het Pascha

Alle vier de evangelieschrijvers vermelden dat Jezus werd berecht, veroordeeld, gekruisigd en begraven op een voorbereidingsdag. Zonder verdere verduidelijking zou men kunnen aannemen dat ze doelden op vrijdag, de wekelijkse voorbereidingsdag voor de sabbat. Maar kunnen andere dagen ook als voorbereidingsdag worden beschouwd?

Inderdaad is dat mogelijk! God Zelf gaf de instructies over het gebruik van de voorbereidingsdag aan de Israëlieten voordat zij bij de berg Sinaï aankwamen (Exodus 16:23). De joden beschouwden dit later als zo belangrijk dat zij ervoor zorgden dat elk van de Heilige Dagen, die ook sabbatten zijn, werd voorafgegaan door een voorbereidingsdag. Daar de Heilige Dagen op praktisch elke dag van de week kunnen vallen, kunnen de voorbereidingsdagen ook praktisch op elke dag van de week vallen.

Dit is heel relevant voor Pascha. Pascha is niet alleen een feest op zichzelf, het functioneert ook als de voorbereidingsdag voor een Heilige Dag, de eerste dag van het feest der Ongezuurde Broden. Volgens de berekende Hebreeuwse kalender kan Pascha vallen op maandag, woensdag, vrijdag of zaterdag.

Het is duidelijk dat onze Zaligmaker op de dag van Pascha werd gekruisigd (Mattheüs 26:2). Dus werd Jezus op een van de genoemde weekdagen gedood en begraven.

Maar was de sabbat in kwestie de wekelijkse sabbat of een jaarlijkse sabbat, een Heilige Dag? Wat kan de Bijbel ons daarover vertellen?

Johannes schrijft: "En het was Voorbereiding voor het Pascha" (Johannes 19:14). Het woord "Pascha" in deze context vereist enige uitleg. Enige tijd voor de dagen van Christus waren de joden ermee begonnen de dag van het Pascha en het volgende zevendaagse feest der Ongezuurde Broden (Leviticus 23:6-8) met de ene naam "Pascha" aan te duiden. Dit heeft grote verwarring veroorzaakt voor niet-joden, in het bijzonder als zij het verslag lezen over dit specifieke Pascha. Maar Johannes 19:31 zou elke verwarring moeten ophelderen: "Daar het Voorbereiding was en de lichamen niet op sabbat aan het kruis mochten blijven ? want de dag van die sabbat was groot ? ..."!

Zonder enige twijfel werd Jezus dus op de dag van Pascha, 14 Nisan, gekruisigd en de sabbat die daarop volgde was de eerste dag Ongezuurde Broden, een jaarlijkse Heilige Dag, een grote sabbat. Alleen dit is steekhoudend, want de apostel Paulus zegt in 1 Corinthiërs 5:7 [Statenvertaling]: "Want ook ons Pascha is voor ons geslacht, namelijk Christus."

Welke dag van de week?

Elk jaar als Pasen nadert verkondigen kerken vaak op spandoeken, feesttenten, borden, reclameborden en televisie: "Hij is opgestaan!" Het is waarschijnlijk een goede gok om aan te gaan dat de meesten van de leden van die kerken nooit echt dat gedeelte van de Schrift hebben bestudeerd waaraan deze aanhaling is ontleend, en evenmin de corresponderende gedeelten uit de drie ander verslagen.

We zouden de traditionele zienswijze niet zo gemakkelijk moeten accepteren en om de waarheid te vinden moeten we terug naar de lijn van het verhaal. De drie synoptische schrijvers (Mattheüs, Marcus en Lucas) leggen vast dat Jozef en Nicodemus toeschouwers hadden toen ze het lichaam van Jezus voorbereidden. "En de vrouwen, die met Hem uit Galilea gekomen waren, volgden en zij bezagen het graf en hoe zijn lichaam gelegd werd" (Lucas 23:55).

Als we verder lezen in het verslag van Lucas, krijgen we de indruk dat de vrouwen zich haastten naar een specerijenwinkel, de specerijen en de olie kochten, die bereidden en daarna op de sabbat rustten (vers 56). Maar die interpretatie is verkeerd!

We moeten voor bepaalde essentiële informatie naar Marcus 16:1 gaan: "En toen de sabbat voorbij was, kochten Maria van Magdala en Maria (de moeder) van Jakobus, en Salome specerijen om Hem te gaan zalven." Logistiek kan de volgorde der gebeurtenissen niet anders zijn. Als Jozef amper tijd had om Jezus' lichaam voor zonsondergang te begraven, hoeveel minder tijd zouden de vrouwen hebben gehad om alles te doen wat ze moesten doen!

Het geharmoniseerde verslag laat zien dat toen Jozef Jezus van het kruis afnam, de vrouwen hem volgden om te zien waar hij het lichaam zou neerleggen. Daarna keerden zij terug naar hun verblijf en hielden de sabbat die een Heilige Dag was, de eerste dag Ongezuurde Broden. De dag na de Heilige Dag gingen zij naar een winkel, kochten specerijen en olie, namen die mee terug naar hun verblijf, bereidden ze voor gebruik op het lichaam en "ze rustten op de sabbat naar het gebod" (Lucas 23:56).

Er waren twee sabbatten binnen die periode van 72 uur!

Deze vrouwen kochten en bereidden specerijen "nadat de sabbat voorbij was" en daarna "rustten ze op de sabbat"! Ze rustten twee keer: eenmaal op een Heilige Dag en eenmaal op de wekelijkse sabbat, twee dagen later.

Dit kan slechts één ding betekenen! Jezus werd gekruisigd en begraven op woensdag, de Heilige Dag viel op donderdag, de vrouwen bereidden de specerijen op vrijdag en onze Zaligmaker werd tegen zonsondergang op de sabbat bij het eindigen van de dag opgewekt! De gebeurtenissen kunnen met het duidelijke bewijs dat in de Heilige Schriften gegeven wordt op geen andere manier uitgewerkt worden!

Mattheüs 28:1 voorziet in aanvullend bewijs van twee sabbatten tijdens die week. De bijbelvertalers werden verward door de Griekse bewoordingen van dit vers en hebben het consequent verkeerd vertaald. Mattheüs schrijft: "Laat na de sabbat, tegen het aanbreken van de eerste dag der week, ..." de bewoordingen van de oorspronkelijk tekst luiden echter "na de sabbatten" ? meervoud!

Het garfoffer

God bracht door Herbert W. Armstrong verscheidene belangrijke waarheden terug in Zijn kerk. Een daarvan is het besef dat we Gods feesten die in Leviticus 23 worden bevolen, dienen te onderhouden en het begrip van wat deze uitbeelden. De wereld, zonder het geopenbaarde begrip van de Heilige Dagen, heeft amper een idee van wat God op deze aarde aan het uitvoeren is. Maar na zorgvuldige studie en onderhouden van deze dagen zien we dat God binnen de jaarlijkse cyclus van Heilige Dagen Zijn ontzagwekkend plan van behoud voor de gehele mensheid onthult!

Laten we deze feesten samenvatten. Het Pascha herinnert ons aan het offer van Christus toen Hij onze zonden op Zich nam. Ongezuurde Broden beeldt de levenslange taak van een christen uit om zonde uit zijn leven te verwijderen. Pinksteren herdenkt het geven van de Heilige Geest en kijkt vooruit naar het oogsten van de eerstelingen van Gods Familie. De Trompettendag geeft aan dat Christus zal weerkomen en dat de heiligen zullen worden opgewekt. De Verzoendag laat zien dat Satan tijdens de komende duizendjarige regering van Christus op aarde gebonden zal zijn. Deze regering wordt gesymboliseerd door het Loofhuttenfeest. Tenslotte vertegenwoordigt de Laatste Grote Dag het oordeel van de grote witte troon wanneer de gehele mensheid de gelegenheid tot behoud zal krijgen.

Weinig mensen realiseren zich echter dat Jezus Christus nog een andere feestelijke gebeurtenis uit het Oude Testament vervulde nadat Hij uit de doden opstond. Deze gebeurtenis, waarin een priester een "garf van de eerstelingen van [Israëls] oogst" voor het aangezicht des Heren bewoog, vond elk jaar plaats op de dag na de wekelijkse sabbat tijdens het feest der Ongezuurde Broden (Leviticus 23:10-11). Een priester zou deze ceremonie met de garf dus hebben uitgevoerd op de dag na Christus' opstanding.

Tijdens deze periode werd volgens de Misjna de garf die in de ceremonie bewogen moest worden van het land geoogst bij het eindigen van de sabbat en het begin van zondag. "R. Hananiah, prefect van de priesters, zegt: 'Op de sabbat werd het [de gerst] geoogst.' ... Op de sabbat zegt hij [de priester] tot hen: '[Zal ik oogsten op] Deze sabbat?' Zij zullen zeggen: 'Ja.'" (Jacob Neusner, The Mishnah: A New Translation, "Menahoth," p. 753-754). Dus bij zonsondergang aan het einde van de sabbat "zette de priester de sikkel in het graan" (Deuteronomium 16:9). Wanneer werd de garf bewogen? De geschiedenis van die tijd laat zien dat hij op ongeveer dezelfde tijd werd bewogen als het dagelijkse morgenoffer, dat is dus omstreeks 9 uur op zondag.

Het oogsten en bewegen van de garf symboliseerde dat Israël het eerste en beste van de oogst aan God gaf en dat dit daarna door Hem werd aanvaard. Precies deze symboliek werd door Jezus vervuld! Tegen het einde van de sabbat, precies 72 uur na Zijn begrafenis, wekte God Hem op uit de doden! God "oogstte" het eerste en beste van Zijn geestelijke oogst (1 Corinthiërs 15:23).

Toch had Jezus zelfs op die manier niet het gehele ritueel vervuld! Let op Johannes 20:17, waar de opgestane Christus tot Maria van Magdala zegt: "Houd Mij niet vast, want Ik ben nog niet opgevaren naar de Vader; maar ga naar mijn broeders en zeg hun: Ik vaar op naar mijn Vader en uw Vader, naar mijn God en uw God."

Als eersteling van Gods Familie was Jezus nog niet voor de Vader verschenen om als Zaligmaker en Hogepriester te worden aanvaard! Hij was nog niet "bewogen"! De context van Johannes 20 laat zien dat het nog vroeg in de morgen was en hoogstwaarschijnlijk steeg Jezus, kort nadat Maria naar de discipelen was teruggegaan, op naar de troon van Zijn Vader in de hemelen om geaccepteerd te worden als onze Verlosser ? ongeveer op dezelfde tijd dat de priester de garf voor God in de tempel bewoog. God vervult Zijn woord naar de letter!

Meer bewijs voor een kruisiging op woensdag

Daniël de profeet ontving in Daniël 9:24-27 een intrigerende profetie van de aartsengel Gabriël. Deze passage is bekend als de profetie der zeventig weken, want Gabriël geeft een tijdskader van zeventig weken voor de komst van de Messias. Hij verdeelt de eerste negenenzestig weken in twee perioden, de eerste van zeven weken en de tweede van tweeënzestig weken.

[Statenvertaling] En na die twee en zestig weken zal de Messias uitgeroeid worden, maar het zal niet voor Hem zelven zijn; ... En hij zal velen het verbond versterken een week [de zeventigste week]; en in de helft der week zal hij het slachtoffer en het spijsoffer doen ophouden.

De profetie laat zien dat de Messias zou sterven, "maar het zal niet voor Hemzelf zijn". Dat is in volmaakte overeenkomst met de offerdood van Jezus Christus! Hij gaf Zichzelf om ons te verlossen van onze slavernij aan de zonde en de dood (Galaten 1:3-5; Efeziërs 2:1).

De profetie zegt ook dat Hij "velen het verbond zou versterken". Deed Hij dat niet? Werd Hij niet de Middelaar van een nieuw en beter verbond (Hebreeën 9:15)? Toen Hij de nieuwe symbolen voor het Pascha instelde, zei Jezus over de wijn: "Want dit is het bloed van Mijn verbond, dat voor velen vergoten wordt tot vergeving van zonden" (Mattheüs 26:28; zie Marcus 14:24).

Daarna profeteerde Gabriël dat de Messias een einde zou maken aan de behoefte aan rituele offeranden en offergaven. De schrijver van Hebreeën stelt duidelijk: "Want het is onmogelijk, dat het bloed van stieren of bokken zonden zou wegnemen" (Hebreeën 10:4). Christus' offer was veel effectiever: "En dat niet met het bloed van bokken en kalveren, maar met zijn eigen bloed eens voor altijd binnengegaan in het heiligdom, waardoor Hij een eeuwige verlossing verwierf" (Hebreeën 9:12).

De engel zegt dat de Messias dit "in de helft [het midden] der week" zou teweegbrengen. Kennelijk verwijst de hoofdbetekenis naar het midden van de zeventigste week, of letterlijk naar drieëenhalf jaar, de precieze duur van Christus' optreden op aarde. Zoals we hebben gezien vervult God Zijn profetieën echter volmaakt. Niet alleen duurde Jezus' optreden op aarde drieënhalf jaar, maar Hij stierf ook op een woensdag, precies de middelste dag van de week!

Profetie lokaliseert het jaar ook precies

De profetie over de zeventig weken is verbazingwekkend in de zin dat deze ons niet alleen een aanwijzing geeft over de dag van Christus' dood, maar eveneens een aanduiding over het jaar van Zijn dood! Natuurlijk is het niet zo eenvoudig als iets opzoeken in een almanak, maar er is genoeg informatie beschikbaar om heel nauwkeurig het jaar te ontdekken.

Gabriël zegt: 'Weet dan, en versta: van den uitgang des woords, om te doen wederkeren, en om Jeruzalem te bouwen, tot op Messias, den Vorst, zijn zeven weken, en twee en zestig weken" (Daniël 9:25, Statenvertaling). Het eindpunt is vrij duidelijk: het openbaren van de Messias. Maar wat is het beginpunt?

Geschiedkundigen hebben weet van minstens vier besluiten door de Perzische keizers om "Jeruzalem te herstellen en te herbouwen". Cyrus nam zo'n besluit in 538 v.Chr., Darius I nam er één in 520 v.Chr. en Artaxerxes nam er twee, één in 457 v.Chr. en één in 444 v.Chr. Over welk van die besluiten gaat het hier?

Ze zouden allemaal kunnen voldoen aan de beschrijving in Daniël 9:25. Ze gaan allemaal over het herstellen van Jeruzalem tot zijn vorige functie als joodse religieuze hoofdstad en handelscentrum. Maar slechts één ervan voldoet aan de beperkingen qua tijd, en dit wordt duidelijk als we de puzzel van de zeventig weken oplossen.

We moeten enig rekenwerk doen om het eindpunt voor elk van deze besluiten te vinden. De uitdrukking "zeventig weken" is letterlijk "zeventig zevens", en hier is het principe van een jaar voor een dag van toepassing (Numeri 14:34; Ezechiël 4:4-6). We moeten de zeventig weken vermenigvuldigen met de zeven jaren in een week van jaren, dit wordt dan 490 jaar. Gabriël zegt echter dat het slechts negenenzestig zevens is "tot een gezalfde [Messias], een vorst". Dus 69 x 7 = 483 jaar.

Wat vinden we als we 483 jaar optellen bij elk van de data van die besluiten? (Denk eraan één jaar toe te voegen voor het passeren van het niet bestaande jaar nul.)

538 v.Chr. + 483 jaar = 55 v.Chr. Geen significante bijbelse gebeurtenis.
520 v.Chr. + 483 jaar = 37 v.Chr. Geen significante bijbelse gebeurtenis.
457 v.Chr. + 483 jaar = 27 n.Chr. Jezus wordt gedoopt en begint Zijn aardse optreden.
444 v.Chr. + 483 jaar = 40 n.Chr. Geen significante bijbelse gebeurtenis.
God maakte het gemakkelijk! We hebben slechts één keus!
Daniël 9:26-27 is heel specifiek dat de Messias drieënhalf jaar zou optreden, een halve week, alvorens te "worden uitgeroeid". Als we drieënhalf jaar optellen bij 27 n.Chr. zien we dat Christus' optreden eindigde in 31 n.Chr., het jaar van Zijn kruisiging en opstanding!
Het Pascha in de evangeliën

Als Zijn optreden drieënhalfjaar duurde, dan moet Christus in die periode vier Pascha's hebben gehouden, waarvan de laatste de dag van Zijn dood was. Dit laatste Pascha is natuurlijk het beste bekend en het best gedocumenteerd van allemaal. Mattheüs en Marcus vermelden in feite geen ander Pascha, waardoor Lucas en Johannes onze enige bronnen zijn voor de andere drie.

Vinden we echter in de evangeliën bewijs van drie andere Pascha's? Inderdaad. Het schijnt dat Johannes, die zijn chronologisch geordende verslag vele jaren na de publicatie van de evangeliën van Mattheüs, Marcus en Lucas schreef, probeerde perioden in Jezus' optreden naar voren te halen die de anderen niet hadden vermeld. Als we dus de vier evangeliën harmoniseren, kunnen we een stevig raamwerk van Christus' drieënhalf jaar durende optreden rondom de Pascha's opbouwen.
Het Pascha van 28 n.Chr. wordt genoemd in Johannes 2:13 en 23. In deze periode reinigde Jezus de tempel voor de eerste keer en vermeldde het teken van Zijn Messiasschap voor de eerste keer.

Als we de volgende verwijzing in Johannes 4:35 ("Nog vier maanden, dan komt de oogst.") combineren met Lucas 6:1 [Statenvertaling] ("En het geschiedde op den tweeden eersten sabbat ...") dan zien we dat dit duidt op de Pascha tijd in 29 n.Chr. De oogst waar Jezus over sprak was de voorjaarsoogst die plaatsvond tijdens de periode van Heilige Dagen in het voorjaar. De vreemde woorden "den tweeden eersten sabbat" beschrijven of de tweede van de zeven Heilige Dagen van het jaar, namelijk de laatste dag Ongezuurde Broden (Leviticus 23:8), of de tweede van de zeven sabbatten die van Ongezuurde Broden af tot Pinksteren geteld moesten worden (vers 15). Zonder het rechtstreeks te noemen laten allebei deze keuzes zien dat Jezus een tweede Pascha hield tijdens Zijn optreden.

Het derde Pascha, dat van 30 n.Chr., vinden we duidelijk in Johannes 6:4: "En het Pascha, het feest der Joden, was nabij." Jezus voedde de vijfduizend (verzen 10 tot 14) en wandelde op het meer van Galilea (verzen 16 tot 21).

Van Christus' laatste Pascha, waarop Hij werd gedood en begraven, doen alle evangelieschrijvers verslag. Dat was zo onuitwisbaar in hun geheugen gegrift dat ze met elkaar wel dertien hoofdstukken (15 procent van de evangeliën) aan die ene dag wijdden!

Daarom zien we heel duidelijk dat de vier evangeliën het optreden van drieënhalf jaar bevestigen dat in de profetie over de zeventig weken werd voorzegd. Dit bewijst afdoende dat Jezus in 31 n.Chr. stierf, toen volgens de Hebreeuwse kalender Pascha op een woensdag, niet op een vrijdag, viel!

Gangbaar verkeerd begrip

Als we verscheidene verzen in de evangelieverslagen op zichzelf nemen, dan kan het schijnen dat ze in tegenspraak zijn met de conclusies waartoe we hier zijn gekomen. Maar als al het beschikbare bewijs is verzameld, past dat bijzonder goed bij een kruisiging op woensdag en een opstanding op zaterdag. In de meeste gevallen hangt de echte betekenis van deze verzen af van inzien wat ze werkelijk zeggen zonder er een interpretatie in te lezen. Dit is één van de fundamentele principes voor bijbelstudie: De duidelijke betekenis van een schriftgedeelte gebaseerd op gezond verstand heeft de voorkeur boven een betekenis die wat meer verzonnen overkomt.

Lucas 24:21 is een van deze verkeerd begrepen verzen: "Maar met dit al is het thans reeds de derde dag, sinds dit geschied is." Twee van de discipelen die op weg waren naar Emmaüs, waren in gesprek met de opgestane Christus, al wisten ze niet dat Hij het was (verzen 13 tot 16). Zij verhaalden wat er door toedoen van de overpriesters en oversten van Judea in Jeruzalem met Jezus was gebeurd (verzen 18 tot 20).

Dit gesprek vond plaats op zondag, dezelfde dag dat de vrouwen, Petrus en Johannes naar het graf waren gegaan om het alleen maar leeg aan te treffen. Toch zeggen deze discipelen op weg naar Emmaüs dat er pas drie dagen voorbij waren, niet vier. Hoe brengen we dat in overeenstemming met de feiten die we hebben bewezen?

De sleutel ligt in de herhaling van de woorden [Statenvertaling] "deze dingen" in de verzen 14, 18, 19 en 21. "Dingen" wordt verduidelijkt doordat de discipelen in vers 20 specificeerden dat ze het hadden over de Handelingen die "de overpriesters en onze oversten" jegens Christus hadden begaan. Het feit dat vaak vergeten wordt is dat hun schandelijke Handelingen jegens Hem niet eindigden met Hem ter kruisiging aan Pilatus over te leveren! Let op wat er in Mattheüs 27:62-66 staat:

De volgende dag, dat is na de Voorbereiding, kwamen de overpriesters en de Farizeeën gezamenlijk tot Pilatus, en zij zeiden: Heer, wij hebben ons herinnerd, dat die verleider bij zijn leven gezegd heeft: Na drie dagen word Ik opgewekt. Geef daarom bevel het graf te verzekeren tot de derde dag; anders konden zijn discipelen Hem komen stelen, en tot het volk zeggen: Hij is opgewekt uit de doden, en de laatste dwaling zou erger zijn dan de eerste. Pilatus zeide tot hen: Hier hebt gij een wacht, gaat heen en verzekert het naar uw beste weten. Zij gingen heen en verzekerden het graf met de wacht, na de steen verzegeld te hebben.

De dag na "de Voorbereidingsdag" was donderdag, de eerste dag Ongezuurde Broden! Deze joodse leiders gingen op de Heilige Dag naar Pilatus om te "garanderen" dat hun Messias niet uit de doden zou opstaan! En met de wacht op zijn plaats en het graf verzegeld, voelden ze zich er zeker van dat er niets meer zou kunnen gebeuren.

Als de twee discipelen op weg naar Emmaüs dus zeggen dat zondag "de derde dag is sinds deze dingen plaatsvonden", telden ze vanaf de laatste verachtelijke Handelingen van de overpriesters en Farizeeën op donderdag, niet woensdag. Let erop dat hun woorden eveneens een kruisiging op vrijdag uitsluiten, aangezien zondag slechts de tweede dag is vanaf vrijdag.

Een ander vers dat vaak problemen veroorzaakt, komt uit deze laatste passage, Mattheüs 27:64, waar de overpriesters zeggen: "Geef daarom bevel het graf te verzekeren tot de derde dag." Commentatoren zeggen dat dit bewijst dat Jezus niet de volle drie dagen in het graf hoefde te zijn, maar slechts delen van drie dagen. Ze zien echter niet in dat de priesters dit op donderdag zeiden, niet op woensdag. Zij vroegen Pilatus het graf minstens tot en met de sabbat te verzegelen en te bewaken, wanneer de drie dagen en drie nachten sinds Christus' dood en begrafenis volledig verstreken zouden zijn!

Een derde problematisch vers is Marcus 16:9, dat in de NBG vertaald is als: "Toen Hij des morgens vroeg op de eerste dag der week opgestaan was, verscheen Hij ..." De Nieuwe Bijbelvertaling vertaalt het als: "Toen hij vroeg op de eerste dag van de week uit de dood was opgestaan, verscheen hij ..." Tenslotte geeft de Interlinear Bible het in zijn woord voor woord vertaling als volgt weer: "Opgestaan zijnde en vroeg op de eerste van de week, verscheen Hij ..." Zegt dit vers dat de opstanding vroeg op de eerste dag van de week plaatsvond?

Hier hebben we een ander geval dat de vertalers een vers verkeerd vertalen vanwege hun vooropgezette geloofsopvattingen! De commentatoren geven toe dat de constructie van de zin ongewoon is, maar weigeren de duidelijke betekenis ervan te erkennen. De letterlijke vertaling, met slechts een onbeduidende aanpassing, resulteert in de beste weergave: "En opgestaan zijnde, verscheen Hij vroeg op de eerste dag van de week ..."

De Griekse vorm die vertaald is met "opgestaan zijnde" (anastas, een actief deelwoord in de aorist vorm) suggereert een handeling die voltooid werd voorafgaande aan de tijd van het hoofdwerkwoord, in dit geval "verscheen". Dus Jezus werd uit de doden opgewekt enige tijd voordat Hij vroeg op de eerste dag van de week aan Maria van Magdala verscheen. Dat is alles wat Marcus probeert te zeggen! Niet meer dan een eenvoudige komma plaatsen achter "opgestaan zijnde" is de gemakkelijkste manier om de zaak op te lossen. De woorden van de engel aan de vrouwen: "Hij is opgestaan!" (Mattheüs 28:6; Marcus 16:6; Lucas 24:6) hebben ook de betekenis dat Hij op een bepaald moment voorafgaand aan Zijn verschijningen op zondagmorgen was opgestaan.

We zien dus dat dit vers noch bewijst noch tegenspreekt dat de opstanding op sabbat of op zondag plaatsvond! De aanwijzingen dat Hij werkelijk uit de doden opstond ? op sabbat tegen zonsondergang ? worden in andere verzen gevonden.

Van puzzel naar plaatje

Het is echt geen mysterie! De schrijvers van de evangeliën, eerlijke mannen die een fantastisch verhaal te vertellen hebben, gaven ons een ongecompliceerd verslag van het leven, de dood en opstanding van onze Heer en Zaligmaker, Jezus Christus. Zij gaven ons alle stukjes van de puzzel die we nodig hebben om een duidelijk, nauwkeurig plaatje van die gebeurtenissen samen te stellen. En als we ze in de juiste volgorde plaatsen, grijpen ze vast in elkaar als de stukjes van een legpuzzel. Alles past perfect als de puzzel eenmaal is opgelost.

Op een bepaalde manier is dit plaatje dat we in dit boekje hebben gereconstrueerd, slechts een detail van een grotere puzzel die we "de waarheid" noemen. Dit plaatje breidt zich uit niet alleen tot de historische feiten, maar ook tot de manier van leven die God ons gegeven heeft om naar te leven. Zoals we zagen dienen details zoals de dood en opstanding van Christus ertoe om de waarheden van de sabbat en de Heilige Dagen, Gods vervulling van Zijn woord, het werk van God en Christus ten behoeve van ons, enzovoort, te onderbouwen.

Natuurlijk vinden we achter de details van Zijn dood en opstanding het verbazingwekkende feit dat onze Zaligmaker Zich vrijwillig overgaf om gekruisigd te worden om de straf voor onze zonden te betalen. Zijn volmaakte leven en offerdood betaalden voor ons onvolmaakt en zelfgericht leven. Zoals de auteur van Hebreeën schrijft:

Zo zal ook Christus, nadat Hij Zich eenmaal geofferd heeft om veler zonden op Zich te nemen, ten tweeden male zonder zonde aanschouwd worden door hen, die Hem tot hun heil verwachten. (Hebreeën 9:28)

De gehele schepping wacht met reikhalzend verlangen op deze tweede verschijning (Romeinen 8:29). Evenals Christus vanuit de doden opstond, zo zullen Zijn trouwe discipelen bij Zijn wederkomst uit de doden opstaan. Hierover schrijft Paulus:

Want indien wij geloven, dat Jezus gestorven en opgestaan is, zal God ook zó hen, die ontslapen zijn, door Jezus wederbrengen met Hem. ... want de Here zelf zal op een teken, bij het roepen van een aartsengel en bij het geklank ener bazuin Gods, nederdalen van de hemel, en zij, die in Christus gestorven zijn, zullen het eerst opstaan; daarna zullen wij, levenden, die achterbleven, samen met hen op de wolken in een oogwenk weggevoerd worden, de Here tegemoet in de lucht, en zó zullen wij altijd met de Here wezen. (1 Thessalonicenzen 4:14, 16-17)

Wat een fantastisch doel ligt er voor ons! Omdat we geloven in Christus' ontzagwekkende werk ten behoeve van ons en leven in overeenstemming met Zijn manier van leven, heeft Hij ons het potentieel gegeven om het eeuwige leven met Hem te delen in het Koninkrijk van God! Wat een geweldige hoop! Wat een onvergelijkbare toekomst! Wat een fantastische God!

© 1995 Church of the Great God
PO Box 471846
Charlotte, NC 28247-1846
(803) 802-7075

Email deze pagina
E-mail aan:
Uw e-mailadres:
Commentaar:  (naar keuze)