Loyaliteit en onderwerping (Deel 1)

Door John W. Ritenbaugh
28 januari 2006

Samenvatting: (toon)

John Ritenbaugh geeft commentaar op iemand die het concept van onderwerping van de vrouw aan haar man ter discussie stelt. Hij stelt dat de krachten tegen het huwelijk, tegen het gezin, voortgekomen zijn uit links-liberale organisaties zoals National Organization of Women en Planned Parenthood. De radicale, feministische haat tegen de man en het instituut van het huwelijk die in ons land in deze tijd welig tiert, werd treffend en nauwkeurig beschreven in Jesaja 3:4. Radicale feministen stellen op boze wijze het huwelijk gelijk aan concentratiekampen, verkrachting, slavernij en prostitutie. Zij proberen het huwelijk, een instituut dat door de almachtige God Zelf werd geschapen, als instituut tot een einde te brengen. De feministische, homoseksuele, links-liberale agenda wil het huwelijk vervangen door relaties van dezelfde sekse, of te wel homoseksuele relaties en iedere willekeurige andere verdorvenheid die er onder de zon bestaat, waarbij ze het bestaan van morele absolute waarden ontkennen. Als Gods geroepenen moeten we tegen de verraderlijke, populaire stromingen van de moderne media trouw zijn aan God door gerechtigheid en toewijding aan plicht, en ervoor te zorgen dat ons denken niet wordt vervuild door de liberale, feministische, homoseksuele agenda. In het huwelijk wordt van beide partners loyaliteit, vertrouwen en onderwerping verlangd. Als we niet loyaal zijn aan God en het leven, zijn we automatisch onderworpen aan Satan en de dood. We moeten het voorbeeld van onze oudste Broer in Johannes 8:29 volgen door ons onder de Vader te plaatsen in het besef dat Jezus boven ons is geplaatst. Wij (zowel mannenals vrouwen) zijn door Christus en de apostelen onderwezen om loyaal te zijn en ons te onderwerpen aan menselijke autoriteit, inclusief gezinsbestuur en lokaal bestuur. Onderworpen zijn aan God de Vader en Jezus Christus brengt (hoe paradoxaal dat ook mag overkomen) in ons de eigenschappen van leiderschap voort.


Op de laatste sabbat van december gaf John Plunkett een heel goede preek over loyaliteit. Ongeveer een week later ontving ik een e-mail van een vrouw die niet bij de Church of the Great God is aangesloten, maar wel geabonneerd is op The Berean. Ze was van streek, niet over ons of The Berean, maar over haarzelf. Ze vroeg zich af of ze een verkeerd begrip had betreffende bepaalde gebieden van haar leven. Het artikel in The Berean dat dit bij haar teweegbracht, had kort het onderwerp van onderwerping van een vrouw aan haar man aangestipt.

Aan het begin van haar e-mail bleek het duidelijk dat ze geen probleem had met de verantwoordelijkheid binnen het huwelijk, maar ze was erachter gekomen dat, volgens haar, de meeste mannen schenen aan te nemen dat deze onderwerping zich tot elk aspect van het leven uitstrekt. Maar toen ik verder las, zag ik dat ze inderdaad ook enige twijfels had over de onderwerping van een vrouw aan haar man binnen het huwelijk. Ze gaf niet de indruk militant te zijn, maar meer onzeker over hoeveel loyale onderwerping God verwacht van een vrouw die tot de ontdekking komt dat ze getrouwd is met een man die koppig, overheersend en veeleisend is, en daarnaast ook nog dwaas.

In John Plunketts preek toonde hij aan dat het woord "loyaliteit" niet in de King James Version voorkomt, maar dat de principes ervan zeer zeker binnen de pagina's van de Bijbel worden onderwezen, en dat er heel wat voorbeelden van in staan. Bovendien ligt de betekenis van het woord "trouw" heel dicht bij die van het woord "loyaliteit".

Een van de redenen dat de vertalers van de King James het woord niet gebruikten, kan zijn dat noch het Hebreeuws noch het Grieks een woord kent dat precies overeenkomt met het Engelse woord "loyaal" of "loyaliteit". Deze woorden zijn gewoon niet precies genoeg om de betekenis van het Hebreeuws of Grieks weer te geven, daarom kozen ze voor het woord "trouw".

Het boek "The Origin of English Words" [De oorsprong van Engelse woorden] van Joseph T. Shipley zegt op pagina 209: "De tocht van het woord loyaal naar de Engelse taal begint met een oude Indo-europese wortel die letter voor letter omgezet neerkomt op "leg" [been], maar de betekenis ervan is in orde brengen." Interessant genoeg is het Griekse woord logos — waarover we vorige week een preek hoorden van Richard — dat vertaald wordt met "woord", van dezelfde wortel afgeleid als het woord "loyaal". Dat geldt ook voor het woord "lexicon", wat een literair hulpmiddel is dat woorden in alfabetische volgorde vermeldt.

Webster’s Ninth New Collegiate Dictionary zegt: "De directere wortels van 'loyaal' zijn in het Latijns afgeleid van het woord legalis, waar ons woord legaal van afkomstig is. Vanuit het Latijn werd het in het Oud-Frans als leial opgenomen, waarna de Engelssprekende stammen er voordeel in zagen het te gebruiken; zij voegden het dus als "loyal" toe aan de Engelse taal.

We moeten nu dus al kunnen gaan zien dat de wortel van het woord duidelijk laat zien dat "loyaliteit" onbetwistbare verbanden heeft met het voldoen aan plichten of verplichtingen aan anderen, of condities waaraan men zich legaal gebonden voelt. Inzien dat men onderworpen is aan en zich blijven onderwerpen is heel belangrijk om één te worden zoals met God of met iemands huwelijkspartner.

Er bestaat geen twijfel aan dat één worden binnen het huwelijk altijd al moeilijk is geweest. Ik zeg dit met overtuiging omdat de menselijke natuur de mens heeft geleid sinds de tijd van Adam en Eva. De menselijke natuur is niet veranderd. De menselijke natuur is altijd zelfgericht geweest en werd altijd gedreven tot wedijver en beheersen. Dit komt doordat Satan al die tijd in leven is geweest en als god van deze wereld heeft geheerst. Hij bezielde beide geslachten met de trots die op zijn minst nodig was om iemands positie binnen een huwelijk te verdedigen en hopelijk boven de partner uit te stijgen.

In de laatste vijftig jaar is het huwelijk uitzonderlijk veel moeilijker geworden. Ik plaats persoonlijk heel veel van de schuld daarvan op de technische vooruitgang van verkeer en communicatie, en in het bijzonder de visuele media zoals film en televisie. En naast de visuele media hebben we de universiteiten. Praktisch elk van hen is een broeinest voor bevrijding van alles wat zij als "beperkende tradities" beschouwen. Een interessante illustratie hiervan betreft Harvard University Press, verbonden aan de Harvard University.

Harvard University is werkelijk een gerenommeerde universiteit. Het is misschien de meest prestigieuze universiteit in de gehele Verenigde Staten. De Harvard University Press, een winstmakende organisatie, maakt geheel deel uit van Harvard University. Op hun initiatief selecteerden ze Linda J. Waite (die zichzelf als liberale Democraat aanduidt), socioloog en als professor verbonden aan de Universiteit van Chicago, om een boek te schrijven gebaseerd op haar studies betreffende het huwelijk. Deze dame zag eruit als de ideale kandidaat om een boek te schrijven waar ze achter konden staan.

Toen ze echter haar manuscript ontvingen (dat zij de titel had gegeven: "Pleidooi voor het huwelijk: Waarom gehuwde mensen gelukkiger en gezonder zijn en het financieel beter hebben") en lazen wat zij had te zeggen, wat in sterke mate achter het huwelijk stond, besloten ze heel snel het niet te publiceren. Zij stuurde daarna haar manuscript naar Doubleday, die het wel uitgaf. Dit zegt u iets over de mentale houding van de universiteit jegens het huwelijk.

Hier in de Verenigde Staten zijn er twee nationale politiek-sociale organisaties die aan het gevechtsfront staan (en ik moet zeggen met veel succes) tegen het concept van huwelijk en de daarmee gepaard gaande gezinsverzorging. De ene organisatie is de National Organization of Women [de Nationale Vrouwenorganisatie] en de tweede is Planned Parenthood [Gepland Ouderschap].

In een van haar boeken beschrijft Betty Friedan, één van de meest uitgesproken leiders van de feministische beweging, thuis als: "een concentratiekamp voor de vrouw, zeer zeker heel wat comfortabeler, maar desondanks een gevangenis".

Voor de leiders van deze groepen, in het bijzonder de National Organization of Women, is het huwelijk slavernij. Heel veel vrouwen hebben, al zijn ze geen lid van deze organisatie, hun sociale opvattingen overgenomen, welke zijn gebaseerd op de eigen beperkte ervaringen van de leiders, die ze hebben gekoesterd, versterkt en gestimuleerd binnen de universiteiten waar zij aan verbonden zijn geweest. Veel van deze vrouwen die leiders zijn binnen de National Organization of Women en Planned Parenthood hebben de titel Doctor of Philosophy.

De doorsnee vrouw weet echter niet eens waar deze opvattingen vandaan komen, maar ze ziet ze wel aanlokkelijk gepropageerd in films, televisievermaak en in gewaagde romans over zogenaamde geëmancipeerde avonturiersters, in fraai uitgevoerde magazines die overal te koop zijn, en eveneens in de zakenwereld.

De National Organization of Women is zo succesvol geweest dat, tenminste wettelijk, het sluiten van een werkelijk bindend contract door twee personen die een huwelijk aangaan in Amerika praktisch niet meer voorkomt. Met de mogelijkheid tot het "zonder specifieke reden" scheiden heeft of de man of de vrouw de macht de huwelijksovereenkomst om wat voor reden dan ook op ieder willekeurig moment te ontbinden. Waarom? Omdat de kern van de zaak is dat ze in deze tijd in de allereerste plaats wettelijk, cultureel, geestelijk en psychologisch nooit een werkelijk bindende overeenkomst zijn aangegaan. Een scheiding in Amerika is tegenwoordig nog maar iets moeilijker dan het beruchte islamitische "Ik scheid van je. Ik scheid van je. Ik scheid van je."

De zoon van Ronald Reagan vertelde een verslaggever eens in een interview dat zijn vader het tekenen van de wet op het "zonder specifieke reden" scheiden in Californië in 1969 als één van zijn meest betreurde politieke handelingen beschouwde, omdat daardoor de deur werd geopend voor een geweldige culturele vernietiging.

Jesaja rapporteert hier de sociale conditie, de conditie van de leiders, die bestond in de generatie voorafgaande aan de val van Juda voor de legers van Nebukadnessar.

Jesaja 3:1-4 Voorwaar, zie, de Here, de HERE der heerscharen, neemt steun en stut uit Jeruzalem en Juda weg: elke steun van brood en elke steun van water; 2 held en krijgsman, rechter en profeet, waarzegger en oudste, 3 hoofdman over vijftig en aanzienlijke, raadsheer en kundig handwerksman en schrander bezweerder. [Bedenk dat de Here ze wegneemt.] 4 En knapen zal Ik hun tot vorsten geven en de moedwil zal over hen heersen.

God bedoelt niet letterlijk kinderen, maar kinderen in termen van wijsheid, kinderen in termen van begrip — mensen die dwaas zijn en niet geleid worden door Gods wet, of een relatie hebben die van God uitgaat.

Jesaja 3:5 Dan zal het volk dringen, man tegen man, de een tegen de ander; de knaap zal op de oude en de verachte op de geëerde losstormen.

Jesaja 3:8-9 Want Jeruzalem struikelt en Juda valt, omdat hun woorden en daden tegen de HERE zijn en zij de blik zijner heerlijkheid tarten. 9 Hun partijdigheid getuigt tegen hen en hun zonde verkondigen zij onverholen evenals Sodom. Wee hun, want zij berokkenen zichzelf onheil.

Jesaja 3:12 De tyrannen van mijn volk zijn kinderen, en vrouwen overheersen het. Mijn volk, uw leiders zijn verleiders en zij maken de weg die u tot pad moest zijn, tot een doolweg.

Ik wilde dit lezen als voorwoord op wat ik wil gaan zeggen over de achtergrond, de basis, voor de huidige situatie waarin we ons hier in de Verenigde Staten van Amerika bevinden. Ik wil dat u begrijpt dat wat God hier in Jesaja 3 zegt, niet specifiek op een bepaalde sekse is gericht. Het is geschreven met mannelijke voornaamwoorden, omdat de meeste leiders van instellingen mannelijk zijn, maar het leiderschap en de wijsheid van vrouwen is even sterk achteruitgegaan als dat van de man. We gaan met zijn allen naar de ondergang.

Ik zei iets eerder van Harvard University Press dat zij het boek van Linda Waite niet publiceerden. Toen hun werd gevraagd waarom ze het afwezen, was het antwoord van de woordvoerder dat ze het afwezen omdat hun de stijl van schrijven niet aanstond, wat dat ook maar mag betekenen. Hun stond echter de stijl van schrijven van het boek van de feministe Catherine McKinnon wel aan.

Catherine McKinnon is professor aan de juridische faculteit van zowel de Universiteit van Michigan als de Universiteit van Chicago. Eén recensent van haar boek zei dat zij in haar boek "een geweldig diepgaande haat tegen mannen" tot uiting bracht. Bedenk eens wie zal gaan lezen wat in haar boek staat. Zullen mannen dat gaan lezen? Niet heel veel. Vrouwen zullen dat doen. Wat voor effect denkt u dat dat zal gaan hebben op het denken van die vrouwen?

McKinnon zegt in haar boek: "Datgene wat op een ruimdenkend iemand overkomt als liefde en romantiek, komt op een feministe over als haat en marteling." Verder zei ze ook nog: "Feminisme benadrukt dat er geen onderscheid te zien valt tussen prostitutie, huwelijk en seksueel treiteren." Met andere woorden ze zegt dat huwelijk prostitutie is, dat huwelijk seksueel treiteren is en daarom overheerst het thema "een huwelijk is hetzelfde als verkrachting en slavernij" het denken van de leiders van de National Organization of Women, en ook die van Planned Parenthood, maar bij de leiders van Planned Parenthood komt dit wat minder sterk tot uiting.

Luister eens naar enkele uitspraken van feministische leiders. U zult de meeste van deze namen wel herkennen.

Gloria Steinem wordt aangehaald in The Saturday Review of Education van maart 1973: "Hier hebben we het angstgevoel van het feminisme. We moeten het huwelijksinstituut afschaffen en verbeteren ... Tegen het jaar 2000 zullen we hopelijk onze kinderen grootbrengen met het geloof in het menselijk potentieel en niet in God ... We moeten begrijpen dat we proberen een revolutie te ontketenen, een publicrelationsbeweging."

Vivian Gornick, een feministische auteur die als professor verbonden is aan de Universiteit van Arizona, wordt op 25 april 1981 in The Daily Illini, die geassocieerd is met de Universiteit van Illinois, aangehaald als: "Het zijn van huisvrouw is een onwettig beroep. De keus om te dienen als, beschermd te zijn als en plannen te maken om als hoedster van het gezin te fungeren is een keus die niet gemaakt zou moeten worden. De kern van het radicale feminisme is eropuit dat te veranderen."

Robin Morgan, een feministische auteur die redacteur werd van MS Magazine, zei: "We kunnen de ongelijkheid tussen man en vrouw niet vernietigen totdat we het huwelijk vernietigen."

Germaine Greer, auteur, wetenschapper en lector aan de Universiteit van Warwick in Engeland, wordt in The Female Eunuch in 1971 aangehaald als: "Als vrouwen de toestand op significante wijze willen verbeteren, schijnt het duidelijk dat ze moeten weigeren te trouwen ... De toestand van moeders is wanhopiger dan die van andere vrouwen, en des te meer kinderen er zijn, des te hopelozer schijnt te situatie te worden ... De meeste vrouwen zouden terugschrikken voor het idee om man en kinderen te verlaten, maar dit is precies het geval waarin een meedogenloos helder denken moet worden toegepast."

Deze mensen zijn ziek!

Andrea Dworkin, een radicale feministische auteur van verscheidene boeken, wordt aangehaald vanuit de publicatie in 1983 van één van haar boeken waarin ze zegt: "Evenals prostitutie is het huwelijk een instituut dat vrouwen in zeer sterke mate verdrukt en uiterst gevaarlijk voor hen is."

Jill Johnston, een feministische auteur en journalist, zei in haar boek Lesbian Nation, uitgegeven in 1973: "Totdat alle vrouwen lesbisch zijn, zal er geen echte politieke revolutie zijn."

Claudia Card, filosofieprofessor aan de Universiteit van Wisconsin, Madison, zei in 1996: "De wettelijke gebruiksrechten die huwelijkspartners op elkaar als persoon, op elkaars bezit en leven hebben, maken het praktisch onmogelijk voor een huwelijkspartner zichzelf te verdedigen of beschermd te zijn tegen marteling, verkrachting, aanranding, slaag, ellende of moord door de andere partner. ... Het wettelijke huwelijk is dus gebaseerd op omstandigheden waarin de staat moord en ellende bevordert."

In deze uitspraken horen we een onbeschaamde woede tegen mannen. Zelfs al wordt God niet direct genoemd, is het ook woede tegen Hem, omdat het huwelijk het instituut is dat Hij schiep zodat er stabiliteit zou heersen onder de mensheid.

Laten we Ezechiël 18:4 opslaan, omdat ik wil dat we iets heel goed begrijpen, iets dat het onderwerp is van dit gehele hoofdstuk.

Ezechiël 18:4 Zie, alle zielen zijn van Mij, zowel de ziel van de vader als die van de zoon zijn van Mij; de ziel die zondigt, die zal sterven.

Ezechiël 18:20 De ziel die zondigt, die zal sterven. Een zoon zal niet mede de ongerechtigheid van de vader dragen, en een vader zal niet mede de ongerechtigheid van de zoon dragen. De gerechtigheid van de rechtvaardige zal alleen rusten op hemzelf en de goddeloosheid van de goddeloze zal alleen rusten op hemzelf.

Alles samengenomen kunnen we aan dit gehele hoofdstuk ontlenen dat God zegt dat we anderen niet de schuld voor onze zonden kunnen geven. Iedere persoon wordt door God persoonlijk en individueel verantwoordelijk gehouden. Deze feministen kunnen niet hun vaders de schuld geven, of wie dan ook door wie ze zich verkeerd behandeld voelen, omdat er een tijd komt waarop iemand volwassen wordt en hij wordt dan door God verantwoordelijk gehouden ermee klaar te komen. Is dat helder en duidelijk?

Ik weet niet wat voor slechte dingen deze vrouwen zijn overkomen, en het spijt me heel erg dat dit gebeurde; het gebeurde waarschijnlijk in de belangrijkste jaren van hun mentale groei. Ik denk dat er ongetwijfeld seksueel misbruik bij betrokken was, en misschien ook wel echtelijk misbruik, maar hoe dan ook ze zijn erin geslaagd hun boosheid over wat één man hen aandeed om te zetten in een woedende veroordeling van alle mannen. Zij geloven blijkbaar dat alle mannen niets meer zijn dan roofdieren en dat het huwelijk het sociale instituut is dat mannen in staat stelt ongestraft gewelddadig gedrag te tonen. Deze vrouwen zijn dus vastberaden besloten de vrouwen te redden van slavernij en verdrukking in het gezinsleven. Gemeente, ze zijn daar ook enorm goed in geslaagd.

Als zij een zakelijke onderneming waren geweest die in de vroege zestiger jaren op het toneel verscheen, dan zou dit een handel zijn geweest om in te investeren, omdat zij erin geslaagd zijn een heel belangrijke invloed te worden die Amerika naar de culturele vernietiging van het liberalisme stuwt. Voor wat betreft hun doelstellingen hebben ze een geweldige aanwas gezien; in zakelijke kringen zouden we dit winst noemen. Zij zijn de voornaamste krachten geweest achter het de voorkeur geven aan samenwonen boven het huwelijk. Zij zijn de voornaamste sociale krachten geweest om de scheiding zonder specifieke reden erdoor te krijgen. Ze waren de voornaamste krachten die met succes "abortus op verzoek" propageerden en daarmee de moord op meer dan 47 miljoen ongeboren Amerikaanse kinderen. Zij zijn de voornaamste krachten achter de homoseksuele agenda en de aanvaarding van het huwelijk tussen twee mensen van "dezelfde sekse".

Gebeuren deze dingen? Zijn ze nu in de Verenigde Staten tot werkelijkheid gekomen? Zij kwamen op de juiste tijd met de producten van sociale bevrijding of bevorderden deze in sterke mate, de producten die heel grote delen van de Amerikaanse bevolking volledig voor waar hebben aangenomen, omdat ook zij door andere krachten ertoe werden aangezet om deze radicale ideeën gemakkelijk te accepteren.

Niet iedereen heeft ze voor waar aangenomen, of specifiek in dezelfde mate, maar genoeg om de culturele aanblik van Amerika te veranderen. Er zijn een aantal religieuze, sociale en psychologische krachten die bijdroegen tot publieke aanvaarding, maar geen van hen is groter dan de dodelijke morele combinatie van een zwak religieus geloof samen met onwetendheid over wat moreel is en wat niet. Deze twee samen hebben samengewerkt om in het Amerikaanse publiek een algemene onverantwoordelijkheid teweeg te brengen en een heel zwakke toewijding aan de relatief hoge morele standaards van de vijftiger jaren. De vijftiger jaren gingen voorbij en alles ging met grote snelheid bergafwaarts.

Degenen onder u die sociale commentaren lezen, zullen weten dat in het bijzonder de babyboomers op de vijftiger jaren neerkijken en dan moeten grinniken. Iedereen was toen zo ouderwets, zo geremd. Dat hebben zij vernietigd. Degenen onder ons die de vijftiger jaren hebben meegemaakt, kregen de schuld in de schoenen geschoven. Denk eens aan wat ik in mijn praatje voor de preek vermeldde hoe dit al minstens 150 of 200 jaar aan de gang is. We worden aan alle kanten neergehaald. Met deze combinatie van zwak religieus geloof samen met onwetendheid over wat moreel en juist is en de visuele invloed van films en televisie, is er geen andere mogelijkheid dan dat het moreel besef achteruitgaat.

Hier hebben we een vraag die belangrijk is voor deze preek. Hoe kan men loyaal en toegewijd zijn aan het in stand houden van iets waar men geen of slechts vaag weet van heeft? Het thema dat ons nu al twee generaties lang in de wereld van alle kanten wordt ingeprent, is dat morele en geestelijke dingen niet absoluut zijn. Ironisch genoeg is deze bewering absoluut een leugen, omdat er dingen zijn die absoluut zijn, maar de mens kiest ervoor die niet te geloven. Ze weten dat die dingen bestaan, maar ze kiezen er doelbewust voor ze niet te geloven, omdat ze niet beperkt willen worden door datgene wat zij als beperkend opvatten.

Er bestaan inderdaad morele en geestelijke, absolute zaken en binnen onze roeping staat onze loyaliteit aan deze absolute zaken, gelet op de voortdurend sterker wordende aanval ertegen, op het spel. Sta uzelf nooit toe te denken dat uw voorstelling van de zuiverheid van Gods absolute zaken niet is aangetast. Dat is wel het geval en het is niet ten goede aangetast.

Er zijn twee hoofdkwaliteiten en -deugden waar onze loyaliteit van afhankelijk is. Elk van deze kwaliteiten kent andere factoren die erop inwerken, dat wil zeggen hen beïnvloeden en ondersteunen, maar ik geloof dat deze twee van even groot belang zijn voor het voortbrengen van het hoogste niveau van loyaliteit. De eerste is: kennis van gerechtigheid. We moeten deze hebben. Deze kennis van gerechtigheid vereist een proces van groei dat begint op het moment dat God ons roept, waarmee een begin wordt gemaakt met het verwijderen van onze blindheid voor het mysterie van God. In één opzicht kan dit door Psalm 119:172 worden vastgesteld; laten we dat opslaan. Ik weet niet wie de auteur van deze psalm is, maar hij was iemand met veel inzicht.

Psalm 119:172 Mijn tong zal uw woord bezingen, want al uw geboden zijn gerechtigheid.

Gerechtigheid is het doen van recht. Gerechtigheid is datgene waar we loyaal aan moeten zijn. Laten we nu Johannes 14:15 opslaan en we zullen daar de tweede van de twee kwaliteiten zien.

Johannes 14:15 Wanneer gij Mij liefhebt, zult gij mijn geboden bewaren.

Johannes 15:13 Niemand heeft grotere liefde, dan dat hij zijn leven inzet voor zijn vrienden.

De tweede van deze twee deugden is: toewijding aan onze plicht. Ik koos voor het woord "toewijding" en niet voor "betrokkenheid", omdat toewijding gepaard gaat met een hard nodig gevoelselement. Onze loyale toewijding is niet slechts gericht op een koude verzameling standaards die in de geboden vastliggen, maar is gericht op twee luisterrijke Wezens, de Vader en de Zoon, die zo loyaal aan ons zijn geweest dat woorden daarvoor tekortschieten.

Ik wil terugkomen op een principe dat Paulus gebruikte toen hij aan de gemeente in Rome schreef, om hen in hun denken aan te sporen, omdat zij dachten dat het goed met hen zat. Ze waren opgeblazen met betrekking tot het onderwerp waarover hij schreef. Maar als het goed met hen zat, had Paulus nooit in meer detail hoeven uit te leggen wat veel van hen verkeerd begrepen over Gods plan en doel. Hij deed dit in Romeinen 9 tot en met Romeinen 11.

Romeinen 11:25a Want, broeders, opdat gij niet eigenwijs zoudt zijn, wil ik u niet onkundig laten van dit geheimenis: ...

Verder hoef ik niet te gaan, omdat hij dan begint te praten over het onderwerp van de hoofdstukken 9 tot en met 11.

In ons leven komen we steeds dichter bij de tijd dat er speciaal een beroep op ons wordt gedaan onszelf te onderzoeken en ons te bekeren. We komen in de buurt van de dagen van Ongezuurde Broden en het Pascha. Bekering betekent dat we ons denken moeten veranderen, gevolgd door ons handelen.

In een referentie in de kantlijn verandert mijn Bijbel het woord "eigenwijs" in "opvattingen". Ik denk dat dit Paulus' punt duidelijk maakt, waarom hij deze drie hoofdstukken schreef. Er deden een groot aantal opvattingen over het onderwerp van deze drie hoofdstukken de ronde binnen de gemeente, en ze veroorzaakten onenigheid, aanstoot en verdeeldheid binnen de groep.

Het gaat mij niet om het onderwerp dat Paulus in deze drie hoofdstukken aansneed, maar veeleer het principe van loyaliteit en waaraan elk van ons loyaal moet zijn in relatie met God en met onze huwelijkspartner. We kunnen dit niet van elkaar scheiden zoals we in het verdere verloop van deze preek zullen zien. We zouden graag onze loyaliteit aan God willen scheiden van onze loyaliteit aan onze huwelijkspartner, omdat we het feit kunnen accepteren dat God volmaakt is en we ons aan een volmaakt Wezen kunnen onderwerpen. Maar we weten heel goed dat onze huwelijkspartner geen volmaakt wezen is, en het wordt heel moeilijk ons te onderwerpen aan een onvolmaakt wezen. We komen dan ook met allerlei rechtvaardigingen en uitvluchten om ons maar niet te hoeven voegen naar wat God zegt. We zullen dat straks beter gaan inzien.

Veel van mijn preek tot zover heeft zich bezig gehouden met de geweldige verandering in de Amerikaanse houding ten opzichte van het huwelijk. Ik zal dat als achtergrond blijven gebruiken, omdat de instructie die in de Bijbel over dit onderwerp gegeven wordt, laat zien hoe we ons moeten gedragen om loyaal te zijn. Men kan absoluut niet loyaal zijn zonder zich met toegewijde genegenheid aan de gerechtigheid te onderwerpen.

Ik waarschuw u van tevoren dat wat we zullen gaan inzien, niet gemakkelijk is uit te voeren. Loyaliteit vereist heel wat geloof, nederigheid en zelfbeheersing. Ik weet niet hoe vaak ik Herbert Armstrong heb horen zeggen dat het hele punt waar de Bijbel om draait bestuur is. Loyaliteit maakt onderdeel uit van bestuur. Dat kunnen we niet vermijden.

Colossenzen 3:18 Vrouwen, weest uw man onderdanig, gelijk het betaamt in de Here.

Het woord dat vertaald is met "weest onderdanig" kan ook vertaald worden met "onderwerpt u". Dit woord heeft Strongs nummer 5293 en is in de NBG op beide manieren vertaald.

Dit specifieke vers is gericht op vrouwen, maar veel mannen (ik kan zelfs zover gaan dat ik zeg heel veel mannen) nemen jammer genoeg nooit in overweging dat zij zich aan hun vrouwen moeten onderwerpen, en beiden moeten zich aan Christus onderwerpen.

Onderwerping kan in het huwelijksleven op verschillende gebieden op verschillende manieren tot uiting komen, maar gemeente, we zullen nooit loyaal zijn totdat we leren ons te onderwerpen. Begrijp dat alstublieft. We zullen nooit loyaal zijn totdat we leren ons te onderwerpen.

Volgens mijn American Heritage College Dictionary betekent het woord "onderwerpen" "onder de macht of autoriteit staan van iemand anders of van anderen". Webster's voegt er nog iets aan toe: "Gehoorzaamheid of trouw verschuldigd zijn aan de macht of overheersing van iemand anders". We zullen gaan zien dat loyaliteit absoluut afhangt van het zich onderwerpen.

Er is niets duidelijker dan het voorbeeld van Adam en Eva in de hof van Eden. Zij werden door God geïnstrueerd over hun verantwoordelijkheid; er bestond dus geen onwetendheid over gerechtigheid. Zij waren onderwezen. Zij werden toen in het verdere verloop van hun leven getest, en zij kozen ervoor zich aan Satan te onderwerpen in plaats van aan God. Omdat zij zich niet aan God onderwierpen, was het resultaat een gebrek aan loyaliteit en uiteindelijk de dood. Dat kan niet duidelijker. Een gebrek aan loyaliteit staat gelijk aan de dood. Loyaliteit staat gelijk aan leven. Ik kan dit punt niet duidelijker maken dan God het hier in Genesis 3 deed.

De woorden "zich onderwerpen" schijnen de gedachten van velen met afgrijzen te vervullen. Ik denk dat dit met betrekking tot het huwelijk het meest onpopulaire aspect is, omdat de mens denkt dat onderwerping tot verdriet leidt, en dat ze marionetten zullen worden die tot pure ellende worden gemanipuleerd. Ik ben er zeker van dat zulke mensen helemaal niet begrijpen hoe dit punt in de Bijbel benaderd wordt. Zelfs als ze er een beetje van begrijpen, geloven ze het niet echt en schrikken ze er angstig voor terug.

Laat me u een overzicht geven van hoe vaak en in hoeveel verschillende omstandigheden dit begrip wordt gebruikt of geïmpliceerd. We moeten begrijpen dat God, als Schepper, een lijn van autoriteit heeft ingesteld om verwarring weg te nemen en om in praktisch elke omstandigheid orde te scheppen.

Romeinen 1:19-20 daarom dat hetgeen van God gekend kan worden in hen [of aan hen] openbaar is, want God heeft het hun geopenbaard. 20 Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben.

Wie zijn die "zij" in het laatste zinsdeel: "zodat zij geen verontschuldiging hebben"? "Zij" slaat op iedereen waar dan ook op aarde die getuige is van de schepping. Ik heb het hier niet over christelijke mensen. Het is iedereen. "Zij hebben geen verontschuldiging!" Gods eeuwige macht, Zijn autoriteit, wordt duidelijk gezien, daarom houdt God iedereen, of hij nu christen is of niet, verantwoordelijk voor het erkennen van Zijn autoriteit, gewoon door het zien van Zijn macht in de schepping. De gehele mensheid staat dus schuldig voor God als ze zich niet aan Hem onderwerpt. Dit is dus het eerste vers dat het feit vaststelt dat iedereen zich aan God moet onderwerpen.

Johannes 8:29 En die Mij gezonden heeft, is met Mij. Hij heeft Mij niet alleen gelaten, want Ik doe altijd wat Hem behaagt.

Hier hebben we een duidelijke uitspraak dat Jezus Zich vrijwillig aan Zijn Vader onderwierp.

Mattheüs 28:18 En Jezus trad naderbij en sprak tot hen [de discipelen], zeggende: Mij is gegeven alle macht [autoriteit] in de hemel en op [de] aarde.

Alle autoriteit waaraan we ons moeten onderwerpen is de autoriteit die Hem door de Vader is gedelegeerd. De Vader is het Hoofd, maar Hij heeft de autoriteit aan de Zoon gedelegeerd.

Efeziërs 1:20-23 die Hij heeft gewrocht in Christus, door Hem uit de doden op te wekken en Hem te zetten aan zijn rechterhand in de hemelse gewesten, 21 boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en alle naam, die genoemd wordt niet alleen in deze, maar ook in de toekomende eeuw. 22 En Hij heeft alles onder zijn voeten gesteld en Hem als hoofd boven al wat is, gegeven aan de gemeente, 23 die zijn lichaam is, vervuld met Hem, die alles in allen volmaakt.

Dit bevestigt Mattheüs 28:18 en plaatst tegelijkertijd Jezus specifiek boven de kerk. We komen nu dichter bij onszelf.

Romeinen 13:1-2 is specifiek gericht op christenen, maar is in feite van toepassing op iedereen op aarde. Ik wil dat we dit op onszelf toepassen.

Romeinen 13:1-2 Ieder mens moet zich onderwerpen aan de overheden, die boven hem staan. Want er is geen overheid dan door God en die er zijn, zijn door God gesteld. 2 Wie zich dus tegen de overheid verzet, wederstaat de instelling Gods, en wie dit doen, zullen een oordeel over zich brengen.

Hier is een manier waarop we ernaar kunnen kijken. De Vader delegeerde autoriteit aan de Zoon, en nu heeft de Zoon op Zijn beurt, met toestemming van de Vader, autoriteit gedelegeerd aan burgerlijke regeringen en Hij heeft ons heel duidelijk gezegd dat wij ons aan hen moeten onderwerpen. Een weerstand om zich aan hen te onderwerpen is hetzelfde als het weerstaan van God Zelf. Wij begrijpen natuurlijk dat we hen niet moeten gehoorzamen als ze ons zeggen een gebod van God te overtreden.

Efeziërs 5:19-21 geeft algemene instructies aan de kerk.

Efeziërs 5:19-21 en spreekt onder elkander in psalmen, lofzangen en geestelijke liederen, en zingt en jubelt de Here van harte, 20 dankt te allen tijde in de naam van onze Here Jezus Christus God, de Vader, voor alles, 21 en weest elkander onderdanig [of onderwerpt u aan elkaar] in de vreze van Christus.

Hier hebben we een algemene regel voor het tot stand brengen en in stand houden van vrede en orde binnen de gemeente. We moeten ons aan elkaar onderwerpen. Dit is niet specifiek op één sekse gericht. Het is instructie aan zowel mannen als vrouwen.

1 Petrus 2:18 Gij, huisslaven, weest in alle vreze uw meesters onderdanig, niet alleen de goede en vriendelijke, maar ook de verkeerde [de eigenzinnige].

Hier zien we dat onderwerping deel uitmaakt van de manier waarop men in zijn levensonderhoud voorziet. Hier hebben we dus een opdracht rechtstreeks van God om ons aan onze werkgevers te onderwerpen.

Efeziërs 6:4 En gij, Vaders, verbittert uw kinderen niet, maar voedt hen op in de tucht en in de terechtwijzing des Heren.

Efeziërs 6:1 Kinderen, weest uw ouders gehoorzaam [onderwerpt u zich aan uw ouders] [in de Here], want dat is recht.

We zullen misschien later nog op die kwalificatie "in den Here" ingaan, maar deze verzen samengenomen geven de vader autoriteit over het tuchtigen en het onderwijs van de kinderen.

1 Corinthiërs 7:3-5 De man kome jegens de vrouw zijn (echtelijke) verplichtingen [of genegenheid] na en evenzo de vrouw jegens haar man. 4 De vrouw heeft niet zelf over haar lichaam te beschikken [heeft niet de autoriteit over haar lichaam], doch haar man; en eveneens heeft de man niet zelf over zijn lichaam te beschikken, doch zijn vrouw. 5 Onthoudt dat elkander niet, tenzij met onderling goedvinden (en) voor een bepaalde tijd, om u te wijden aan het gebed, maar om daarna weder samen te komen, opdat niet de satan u verzoeke wegens uw gemis aan zelfbeheersing.

Gemeente dat is duidelijk. De man en de vrouw dienen zich aan elkaar te onderwerpen, specifiek in dit geval in termen van seksuele gemeenschap, het uiten van liefde. Laten we nog een andere plaats opslaan in 1 Corinthiërs 11:2-3

1 Corinthiërs 11:2-3 Ik prijs het in u, dat gij in alles aan mij gedachtig blijft en aan de overleveringen zó vasthoudt, als ik ze u overgegeven heb. 3 Ik wil echter, dat gij dit weet: het hoofd van iedere man is Christus, het hoofd der vrouw is de man, en het hoofd van Christus is God.

Hier wordt een directe lijn van autoriteit onder woorden gebracht en wel zo duidelijk dat als iemand zegt dat hij de Bijbel gelooft, hij niet kan ontkennen wat er door wordt vastgesteld. De gedachte hier is, gecombineerd met de andere verzen die we zojuist hebben doorgenomen, dat bijbels gezien alle autoriteit voortvloeit vanuit de Vader door de Zoon naar de mensheid, waarna deze in de andere verzen specifieker wordt verdeeld.

Er zijn specifieke tijden waarop de verantwoordelijkheid van wie onderworpen is aan wie, zich van de ene naar de ander sekse verschuift.

Wat we zojuist hebben gezien is dat God op wonderbaarlijke manier een gemakkelijk te begrijpen systeem van leiderschap en onderwerping om elkaar in balans te houden en te ondersteunen heeft ontworpen, teneinde heel productieve werkeenheden te creëren binnen bestuursinstituten zoals kerken en scholen, bedrijven die fabriceren of diensten verlenen, en ook binnen het huwelijk.

Er zijn echter twee belangrijke vragen. Vraag 1: Geloven we wat God zegt? Als we dat niet doen, zullen we nooit of te nimmer doen wat Hij zegt. We zullen eenvoudig doen wat we altijd hebben gedaan. Een andere manier om dit te zeggen is, dat we zullen doen wat op dat moment het meest aantrekkelijk op ons overkomt, waardoor er niets verandert.

Vraag 2: Zijn we onwetend over de principes van goddelijk leiderschap en onderwerping? We proberen juist deze onwetendheid te verwijderen door te groeien in de genade en kennis van Jezus Christus, omdat Hij ons waarheid gaf en een volmaakt voorbeeld om te volgen. Een volmaakt voorbeeld? Ja. We lazen zojuist van Jezus' eigen lippen in Johannes 8:29 dat Hij altijd deed wat de Vader Hem zei, en bedenk dat Jezus niet liegt. Hij onderwierp zich volkomen, zelfs tot in de dood! Hij legde de opdrachten van de Vader onder geen enkele omstandigheid naast Zich neer.

Jezus gaf Zichzelf nooit een rationele verklaring. Hij rechtvaardigde Zichzelf nooit. "Sorry God, maar nu komt het even niet uit." Hij was loyaal tot aan de dood en loyaal in elke situatie die wij belangrijk of onbelangrijk zouden kunnen vinden. Hij had de kennis van wat juist was en Hij had de Vader lief en was Hem toegewijd. Hij geloofde dat wat Zijn Vader zei, onder elke omstandigheid het juiste was om te doen.

Dit alles bij elkaar genomen, gemeente, leidt ons tot de conclusie dat we eigenlijk helemaal geen excuus hebben om niet loyaal te zijn. We hebben zwakheden en God neemt die dingen in overweging, maar we zouden behoren te groeien. Ik wil dat we gaan begrijpen dat Jezus Zich ondanks dat volledig onderwierp, dat Hij zo'n onbevreesde Leider was dat Zijn onmiddellijke volgelingen, en heel veel mensen na hen, hun leven vrijwillig en in liefde gaven in onderwerping aan Hem.

Dit leidt tot een belangrijke conclusie: Een waarheid die in onze manier van handelen moet worden ingebrand, in welke omstandigheden we ook terecht mogen komen, is dat goddelijk leiderschap en onderwerping gebruik maken van precies dezelfde karaktereigenschappen. Ze kunnen niet worden gescheiden omdat het enige verschil het gezichtspunt is vanuit de ene of de andere positie. Dit betekent praktisch dat ongeacht men een man is of een vrouw die zich op goddelijke wijze onderwerpt zoals Christus deed, hij of zij reeds een leider is. Als ze in een positie van meer direct leiderschap worden geplaatst, zullen ze dezelfde kennis en dezelfde karaktereigenschappen gebruiken; zo zullen ze in die positie een goede leider zijn, evenals ze dat waren toen ze zich onderwierpen.

Ik wil dat we uit deze preken, er zal er waarschijnlijk nog één volgen, het volgende begrijpen. De eigenschappen die nodig zijn om zich te onderwerpen zijn precies dezelfde als die nodig zijn om te kunnen leiden. Begrijpt u waarom God wil dat we volmaakt zijn in onze onderwerping aan Hem? Omdat dat ons een leider zal maken. Als ons de gelegenheid gegeven wordt te leiden, zullen die kwaliteiten er reeds zijn omdat we ons onderworpen hadden. God brengt leiders voort door onderwerping. Dat is zo eenvoudig te begrijpen, maar we schrikken terug voor onderwerping omdat we denken dat dat ons tot doetjes maakt, dat dat ons tot slaven maakt, terwijl het ons in feite uiteindelijk vrij zal maken.

Deze karaktereigenschappen hebben niets vandoen met sekse of leeftijd. Het doet er niet toe of men man is of vrouw, eenentwintig of eenennegentig, omdat deze karaktereigenschappen dezelfde zijn als die alle christenen in het algemeen gemeenschappelijk hebben. Dat is nog een belangrijk punt. Dezelfde eigenschappen die iemand tot een echte christen maken, maken iemand ook een betere huwelijkspartner.

Laat me dit heel duidelijk maken. Wat God van een man en van een vrouw in het huwelijk verlangt, zelfs gebiedt, is in werkelijkheid niets meer dan het basisprincipe van christen-zijn. Het enige verschil is dat Hij op een aantal plaatsen die principes specifiek toepast op een specifieke omstandigheid : het huwelijk.

Romeinen 6:15-18 Wat dan? Zullen wij zondigen, omdat wij niet onder de wet, maar onder de genade zijn? Volstrekt niet! 16 Weet gij niet, dat gij hem, in wiens dienst gij u stelt als slaven ter gehoorzaamheid, ook moet gehoorzamen als slaven, hetzij dan van de zonde tot de dood, hetzij van de gehoorzaamheid tot gerechtigheid? 17 Maar Gode zij dank: gij wáárt slaven der zonde, doch gij zijt van harte gehoorzaam geworden aan die vorm van onderricht, die u overgeleverd is; 18 en, vrijgemaakt van de zonde, zijt gij in dienst gekomen [of: slaaf geworden] van de gerechtigheid.

Deze serie verzen is gericht op alle christenen. Nogmaals, het doet er niet toe of men man is of vrouw, zwart of wit, jong of oud. Voor alle christenen geldt dat elke gedachte en elke daad moet beginnen met toewijding aan God en aan Zijn gerechtigheid. Bedenk dat Jezus zei dat we in ons gehele leven het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid als eerste moeten zoeken.

In dit gedeelte zorgt Paulus ervoor dat zijn medechristenen begrijpen dat al staan ze niet langer onder de wet, het hun zeer zeker niet vrij staat te zondigen. Paulus staat zelfs voor geen ogenblik toe dat een christen ontrouw kan zijn door hier of daar, of zo af en toe te zondigen. Paulus' punt is kort en beslist. Het wordt van alle christenen verlangd dat als ze eenmaal van het loon der zonde en de slavernij aan Satan zijn verlost, ze slaven worden van, zich volledig en totaal onderwerpen aan de gerechtigheid. Hij zegt dat het niemand vrij staat te zondigen; dat wil zeggen een gebrek aan loyaliteit te hebben ten opzichte van zijn baas. De christen is absoluut niet onafhankelijk, omdat hij altijd een meester heeft. Die meester is of God of de zonde.

1 Corinthiërs 7:22-23 Want de slaaf, die in de Here geroepen werd, is een vrijgelatene des Heren; evenzo is hij, die als vrije geroepen werd, een slaaf van Christus. Gij zijt gekocht en betaald. 23 Weest geen slaven van mensen.

1 Corinthiërs 3:23 doch gij zijt van Christus, en Christus is van God.

Laten we dit alles in verband brengen met Romeinen 6:15-18. Een slaaf is iemand die onderworpen is aan een meester. Wij zijn geen slaven in de normale betekenis van het woord, omdat er een geestelijke component aan onze slavernij verbonden is die niet in de menselijke betekenis bestaat. Wij zijn slaven van Iemand — Christus — die ons met elk deel van Zijn wezen liefheeft en die Zijn loyaliteit aan ons reeds bewezen heeft door te sterven voor hen die Zijn slaven zijn. Als tegenprestatie vereist onze slavernij aan Hem, onze Meester, een onverdeelde trouw. Hier gaat Romeinen 6 over.

Onze loyaliteit aan onze Meester wordt getest en het is onze verantwoordelijkheid onze Eigenaar onze onderwerping te laten zien door Hem te gehoorzamen. We moeten Hem gehoorzamen in relatie met bestuur, met instituten, binnen onze baan en binnen het gezin.

Zo God het wil gaan we de volgende keer met dit onderwerp verder. We hebben een basis gelegd die hopelijk een goede basis zal zijn, een uitgangspunt, om misschien onderwerping heel wat beter te gaan begrijpen dan we ooit hebben gedaan.


Email deze pagina
E-mail aan:
Uw e-mailadres:
Commentaar:  (naar keuze)